Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – bieg na 200 metrów


Bieg na 200 metrów podczas igrzysk olimpijskich w 1904 w Saint Louis rozegrano 31 sierpnia 1904 na stadionie Francis Field należącym do Washington University (zarówno eliminacje, jak i finał). Startowało 5 lekkoatletów z 2 państw. Przeprowadzono dwa biegi eliminacyjne, z których dwóch najlepszych zawodników awansowało do finału.

Letnie Igrzyska Olimpijskie 1904
Lekkoatletyka
Bieg na 200 metrów mężczyzn
Złoty medal Złoty medal Stany Zjednoczone Archie Hahn
Srebrny medal Srebrny medal Stany Zjednoczone Nathaniel Cartmell
Brązowy medal Brązowy medal Stany Zjednoczone William Hogenson

RekordyEdytuj

Lekkoatletyka na
Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904
 
Konkurencje biegowe
60 m   mężczyźni
100 m mężczyźni
200 m mężczyźni
400 m mężczyźni
800 m mężczyźni
1500 m mężczyźni
maraton mężczyźni
110 m przez płotki mężczyźni
200 m przez płotki mężczyźni
400 m przez płotki mężczyźni
2590 m z przeszkodami mężczyźni
4 mile drużynowo mężczyźni
Konkurencje techniczne
skok wzwyż mężczyźni
skok o tyczce mężczyźni
skok w dal mężczyźni
trójskok mężczyźni
skok wzwyż z miejsca mężczyźni
skok w dal z miejsca mężczyźni
trójskok z miejsca mężczyźni
pchnięcie kulą mężczyźni
rzut dyskiem mężczyźni
rzut młotem mężczyźni
rzut ciężarem mężczyźni
Wieloboje
trójbój mężczyźni
all-around mężczyźni
Rekord świata 21,4[1]   Jim Maybury Chicago (USA) 5 czerwca 1897
Rekord olimpijski 22,2   Walter Tewksbury Paryż (Francja) 22 lipca 1900

EliminacjeEdytuj

Bieg 1Edytuj

Poz. Zawodnik Kraj Wynik Uwagi
1. Archie Hahn   Stany Zjednoczone 22,2 Q = 
2. Nathaniel Cartmell   Stany Zjednoczone nieznany Q

Bieg 2Edytuj

Poz. Zawodnik Kraj Wynik Uwagi
1. William Hogenson   Stany Zjednoczone 22,8 Q
2. Fay Moulton   Stany Zjednoczone nieznany Q
3. Bobby Kerr   Kanada nieznany

FinałEdytuj

Poz. Zawodnik Kraj Wynik Uwagi
  Archie Hahn   Stany Zjednoczone 21,6  
  Nathaniel Cartmell   Stany Zjednoczone 21,9
  William Hogenson   Stany Zjednoczone nieznany
4. Fay Moulton   Stany Zjednoczone nieznany

Hahn zyskał przewagę na początku, ponieważ jego rywale zostali cofnięci o jard z powodu falstartu. Cartmell wystartował wolno i po 20 jardach był ostatni, o 7 jardów za pozostałymi. Później wyprzedził dwóch konkurentów, ale na mecie był 2 jardy za Hahnem. Był to drugi złoty medal olimpijski Hahna.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Nieoficjalny, ustanowiony w biegu na 220 jardów (201,17 m).