Liliowa Kopka

Liliowa Kopka (1979 m[1]) – mało wybitny szczyt w Tatrach Zachodnich, pomiędzy przełęczą Liliowe (1952 m) a przełęczą Wyżnie Liliowe (ok. 1965 m), oddzielającą ją od Beskidu (2012 m). Znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich. Nazwy Liliowa Kopka i Wyżnie Liliowe wprowadził Władysław Cywiński w swoim przewodniku Tatry[2].

Liliowa Kopka
Ilustracja
Z lewej Liliowa Kopka, z prawej Beskid
Państwo

 Polska
 Słowacja

Pasmo

Karpaty, Tatry

Wysokość

1979 m n.p.m.

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Liliowa Kopka”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Liliowa Kopka”
Ziemia49°13′34,4″N 19°59′23,1″E/49,226222 19,989750
Liliowa Kopka wśród podpisanych szczytów

Północne stoki Liliowej Kopki opadają do górnej części Doliny Gąsienicowej. W stokach południowych, opadających do Doliny Cichej znajduje się grzęda, górą szeroka, dołem rozszerzająca się jeszcze bardziej. Z Liliowego i Wyżniego Liliowego żlebami po obydwu stronach tej grzędy schodzą do Doliny Cichej duże lawiny. Wylot tych żlebów znajduje się w odległości ok. 600 m od siebie[2].

Południowa grzęda Liliowej Kopki ma znaczenie dla taterników i ratowników TOPR. Jest jedynym w tej okolicy miejscem, którym można przy zagrożeniu lawinowym w miarę bezpiecznie przejść z Doliny Cichej do grani głównej (lub odwrotnie), ale jak pisze Cywiński, „zimą chadzają tędy tylko zwierzęta”[2].

Pierwsze przejście zimowe: Mieczysław Karłowicz, Roman Kordys, Mariusz Zaruski (27 stycznia 1904)[2].

Szlaki turystyczneEdytuj

  – odcinek czerwonego szlaku Kasprowy WierchŚwinica. Czas przejścia: 1.40 h, ↓ 1.20 h[3]

PrzypisyEdytuj

  1. Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.
  2. a b c d Władysław Cywiński: Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 13. Kasprowy Wierch. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008. ISBN 83-7104-011-3.
  3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT”, 2006. ISBN 83-89580-00-4.