Otwórz menu główne

Męczennicy kanadyjscy – grupa ośmiu świętych Kościoła katolickiego, męczenników, francuskich misjonarzy z zakonu jezuitów; sześciu kapłanów i dwóch braci zakonnych.

Święci
męczennicy kanadyjscy
męczennicy
Ilustracja
Miejsce urodzenia Francja
Data i miejsce śmierci 16421649
Kanada, stan Nowy Jork
Czczeni przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 21 czerwca 1922
Rzym
przez Piusa XI
Kanonizacja 29 czerwca 1930
Rzym
przez Piusa XI
Wspomnienie 19 października, (26 września w Kanadzie)
Szczególne miejsca kultu Martyrs' Shrine, Ontario (prowincja Kanady), Kanada, National Shrine of the North American Martyrs, Auriesville (Nowy Jork)
Patroni Kanady

Spis treści

DziałalnośćEdytuj

Prowadzili w XVII wieku misje wśród Indian z plemion Huronów i Irokezów na terenach Nowej Francji (obecnie Kanada) i w północnej części obecnego stanu Nowy Jork.

Geneza męczeństwaEdytuj

 
Męczennicy kanadyjscy

Ich działalność spotykała się z oporem ze strony miejscowych szamanów, którzy oskarżali religię czarnych sukni (określenie pochodzące od stroju jezuitów) o sprowadzenie chorób i posądzali misjonarzy o czary. Prowadzili misję mimo prześladowań, aż do męczeńskiej śmierci. Ginęli poddawani torturom i w czasie wojen plemiennych, będąc celem prześladowań na tle religijnym.

Lista męczennikówEdytuj

PatronatEdytuj

Męczennicy są patronami Kanady. Ich imieniem nazwano jezuicką szkołę średnią w Sacramento (USA).

W 1968 roku w kościele pw. Męczenników Kanadyjskich w Rzymie powstały pierwsze włoskie wspólnoty Drogi Neokatechumenalnej.

Beatyfikacja i kanonizacjaEdytuj

Papież Pius XI beatyfikował w 1922 roku i kanonizował w 1930 roku grupę kanadyjskich męczenników.

Dzień obchodówEdytuj

ZnaczenieEdytuj

W starożytności o chrześcijańskich męczennikach mówiono: „Krew męczenników jest nasieniem nowych chrześcijan”, co znalazło oddźwięk w silnym zakorzenieniu wiary katolickiej w następnych dziesięcioleciach w Kanadzie za sprawą grupy Męczenników kanadyjskich[1].

Historia życia i misji męczenników kanadyjskich stała się inspiracją dla opowiadań Tobiasa Wolffa i została opisana w książce Briana Moore'a Black Robe zekranizowanej w filmie Bruce'a Beresforda z 1991 roku Czarna suknia.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Antonio Borrelli: San Gabriele Lalemant (wł.). [dostęp 27 października 2008].

BibliografiaEdytuj