Otwórz menu główne

Męczennicy wczesnochrześcijańscy

lista w projekcie Wikimedia
Obraz T.E. Breitenbacha przedstawiający – od lewej – św. Szczepana, Bartłomieja Apostoła i Pawła z Tarsu.

Męczennicy chrześcijańscyświęci i błogosławieni Kościoła katolickiego i prawosławnego, którzy ponieśli męczeńską śmierć ze względu na bycie chrześcijanami. Wykaz zawiera informacje o męczennikach zabitych do podziału chrześcijaństwa w 1054 roku. Dokładna ich liczba nie jest znana, dlatego poniższa lista jest niepełna[1].

Okres prześladowańEdytuj

W czasach cesarzy rzymskich chrześcijaństwo było religią rozwijającą się. Ze względu jednak na monoteistyczny charakter religii i jej dynamiczną ekspansję niektórzy z cesarzy, zwłaszcza upatrujący w mitologicznych wierzeniach uniwersalny rdzeń jedności państwa, wydawali edykty godzące w wolność chrześcijan. Tak ustanowione prawo spowodowało powstanie okresów prześladowań nazywanych od imion cesarzy nakazujących piętnowania. Między właściwymi okresami prześladowań chrześcijanie ponosili śmierć zazwyczaj na podstawie praw ustanowionych wcześniej.

Męczennicy opisani w BibliiEdytuj

Prześladowania za Nerona (54–68)Edytuj

  • Św. Nikodem – poniósł śmierć męczeńska z rąk Żydów (nieznana jest data śmierci)
  • Św. Tekla – dwukrotnie skazana na śmierć i męczona, ocalała (nieznana jest data śmierci)
  • Św. Karp z Berei – poniósł śmierć męczeńska z rąk Żydów (nieznana jest data śmierci)

Prześladowania w latach 68–80Edytuj

 
Jean Léon Gérôme – Ostatnia modlitwa męczenników (1883)

Prześladowania za Domicjana (81–96)Edytuj

Prześladowania za Trajana (98–117)Edytuj

Prześladowania za Hadriana (117–138)Edytuj

Prześladowania za Antonina Piusa (138–161)Edytuj

Prześladowania za Marka Aureliusza (161–180)Edytuj

Prześladowania za Septymiusza Sewera (193–211)Edytuj

Prześladowania za Aleksandra Sewera (222–235)Edytuj

Prześladowania za Maksymina Traka (235–238)Edytuj

Prześladowania za Decjusza (249–251)Edytuj

 
Męczennicy w katakumbach (mal. J.E. Lenepveu, 1855)

Prześladowania za Waleriana (253–260) i Galiena (253–268)Edytuj

Prześladowania za Klaudiusza II Gockiego (268–270)Edytuj

Prześladowania za Aureliana (270–275)Edytuj

Prześladowania za Probusa (276–282)Edytuj

Prześladowania za Dioklecjana (284–305) i Maksymiana (286–305)Edytuj

Prześladowania za Galeriusza (305–311) i Maksymina Daji (305–313)Edytuj

Wolność religijna – działalność misyjnaEdytuj

W 313 wydany został Edykt mediolański, który gwarantował wolność religijną, w tym wolność dla chrześcijan. Od tej pory, z wyjątkiem czasów panowania Licyniusza (od czasu konfliktu ze św. Konstantynem ok. 320 do 325) i Juliana Apostaty (361–363) męczeństwo było przede wszystkim wynikiem działalności misyjnej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Martyr (Męczennicy)Catholic Encyclopedia [dostęp: 2010-10-29] (ang.)
  2. Dz 7,57-60 w przekładach Biblii.
  3. Dz 12,1–3 w przekładach Biblii.

BibliografiaEdytuj

Źródła w obcych językach