Magdalena Hlawacz
Magdalena Hlawacz, także Magda Hlawacz (ur. 1976 w Opolu[1]) – polska artystka wizualna, projektantka graficzna i akademiczka, profesorka Uniwersytetu Opolskiego.
Imię i nazwisko |
Magdalena Anna Hlawacz |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
1976 |
Narodowość | |
Alma Mater |
Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu |
Dziedzina sztuki | |
Epoka |
Życiorys
edytujAbsolwentka Wydziału Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, gdzie w 2001 r. obroniła dyplom w zakresie malarstwa (w pracowni prof. Nicola Naskowa). W 2008 r. zdobyła tytuł doktory sztuki na tym samym wydziale. W 2015 r. uzyskała habilitację na Wydziale Grafiki i Sztuki Mediów tej samej uczelni[2][3].
W latach 2004–2008 zatrudniona w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Opolskiego jako asystentka profesorów Nicola Naskowa i Aleksandra Dymitrowicza w pracowniach malarstwa i rysunku, a od 2009 r. jako adiunktka. Prowadzi pracownię rysunku i malarstwa oraz pracownię grafiki cyfrowej. Jest Dyrektorką Instytutu Sztuk Wizualnych na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Opolskiego[2][3].
Od 2014 r. jest członkinią grupy artystycznej Saperki, a od 2017 r. członkinią-założycielką stowarzyszenia Moving.Lab – European Interdisciplinary Laboratory of Culture and Education, działającego przy Uniwersytecie Luksemburskim[2].
Jest córką opolskiego fotografika Romana Hlawacz oraz siostrą artystki Anny Hlawacz[4][5][6].
Twórczość
edytujArtystka zajmuje się malarstwem, fotografią, rysunkiem i grafiką oraz bada związki zachodzące między różnymi mediami, często działając na pograniczu dyscyplin[2]. Jak mówi:
W swoich pracach łączę różne środki wyrazu, jakimi są malarstwo, grafika, typografia. [...] Każdy z tych środków wypowiedzi tworzy kontekst dla innego - malarstwo dla grafiki, grafika dla typografii itd. W ten sposób pewne granice się zacierają, tworząc nową wartość[7].
Początkowo zajmowała się malarstwem, w którym nacisk kładła na kolor i linię, ale później zaczęła wprowadzać do swoich prac również elementy graficzne – litery i fragmenty fotografii. W ten sposób artystka zaczęła redefiniować dla siebie pojęcie obrazu, jak zauważa kuratorka jej wystawy Agnieszka Dela[8]. Jej dyplomowe prace malarskie, w których zaprezentowała stare obdrapane mury, zostały użyte w filmie Nigdy w życiu![9].
W późniejszym okresie w jej twórczości zaczęła dominować bazująca na fotografii grafika komputerowa, prezentowana w formie druków cyfrowych, lightboxów, instalacji czy fototapety. Artystka relizowała też prace wideo oraz instalacje świetlne[10].
Komentując wystawę podsumowującą jej 15 lat jej aktywności Kazimierz S. Ożóg określił jej zróżnicowaną i konsekwentną twórczość jako intermedialną. Historyk sztuki wyróżnia kilka ważnych obszarów sztuki Hlawacz: dokumentację podróży stawającą pytania o wiarygodność obrazu, kwestię spotkań – międzykulturowych, historycznych czy związanych ze sferą mitów oraz problematykę splecionych ze sobą śmierci i miłości. Ożóg zwraca uwagę zarówno na podejmowanie przez artystkę tzw. wielkich tematów, jak i na ich sprawną aktualizację za pomocą kontekstów i środków wyrazu należących do współczesności[11].
Natalia Krawczyk zwraca uwagę, że artystkę interesuje wszystko to, czego nie da się powiązać za pomocą logiki: "wątpliwość, niepewność, pewność, prawda, wiara, wiedza, percepcja, fikcja, rzeczywistość, imitacja, halucynacja, hipnoza, sen, jawa, mara, mamidło, sztuka, paradoks i absurd"[12]. Jako główny temat prac Hlawacz wskazuje eksplorację "stanów granicznych" i podkreśla w jej twórczości rolę paradoksu, zwłaszcza relacji między prawdą i fikcją[13].
Swoje prace prezentowała na kilkuset wystawach zbiorowych i indywidualnych zarówno w Polsce, jak i na świecie, m.in. w Czechach, na Węgrzech, we Włoszech, na Islandii, w Niemczech, Portugalii, Rumunii, Holandii, Francji, Rosji, Hiszpanii, Anglii, Irlandii, Gruzji, na Tajwanie, w Korei Płd., Iranie, Chinach, Mongolii, USA, Kanadzie czy Japonii. Brała udział w międzynarodowych warsztatach i rezydencjach artystycznych oraz wykładach gościnnych. Organizuje też wystawy studenckie, akademickie projekty artystyczne, plenery i warsztaty[2].
Artystka zajmuje się również projektowaniem graficznym oraz redakcją publikacji artystycznych. Współpracuje z prowadzonym przez rodziców, Jadwigę i Romana, wydawnictwem Oficyna Piastowska[2][14][15][16][17][18].
Wystawy indywidualne
edytuj- 2014 – Kolizja równoległości. Podróże w czasie (1998-2013), Galeria Sztuki Współczesnej, Opole,
- 2004 – Osiem osób, Galeria Sztuki Współczesnej, Opole[9].
Wystawy zbiorowe
edytuj- 2013 – Nine Dragons Heads, Mongolian National Modern Art Gallery, Gobi Desert - Khuvsgol, ARKO - Arts Council Korea, Jeju,
- 2013 – PURE PRINT - Classical Printmaking in Contemporary Art, Galeria Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu w Porto, Portugalia,
- 2013 – Cutting-edge printmaking, Centrum Sztuk Użytkowych. Centrum Innowacyjności, Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu,
- 2013 – Gdzie jest grafika? W poszukiwaniu nowych znaczeń, Galeria Sztuki Współczesnej w Opolu,
- 2012 – Grand Prix Młodej Polskiej Grafiki, Kraków,
- 2012 – Artisterium. The Protest that Never Ends, Gruzińskie Muzeum Narodowe, Muzeum Historii Tbilisi, Gruzja,
- 2012 – Tribuna Graphic, Cluj,
- 2012 – Międzynarodowe Triennale Grafiki, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków,
- 2011 – Fobos (Bruce Allan, Grzegorz Gajos, Magda Hlawacz, Aleksandra Janik), Galeria ANEKS Galeria Sztuki Współczesnej, Opole,
- 2009 – Eyes on Art in Hualien, Uniwersytet Narodowy Dong Hwa, Hualian,
- 2009 – Międzynarodowe Triennale Grafiki, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków,
- 2009 – Grafika czy już fotografia?, Galeria Sztuki Współczesnej w Opolu,
- 2009 – 2. Zimowy Las Sztuki "Kobieta w lesie", kurator: Andrzej Sznejweis, Teatr Eko Studio, Opole[19][20],
- 2008 – kon.texty, wraz z Aleksandrą Janik i Katarzyną Mular, Galeria Sztuki Współczesnej, Opole; Galeria ASP Wrocław[8][21],
- 2007 – ART WITHOUT BORDERS / SZTUKA BEZ GRANIC, Galeria Sztuki Współczesnej, Opole; Galeria Der Ort, Berlin,
- 2006 – OPOLE-AUXERRE, Opolskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Opole,
- 2004 – Kunst zonder grenzen - expositie Poolse kunstenaars, Nieuwegein, Hilversum,
- 2001 – Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych PROMOCJE 2001, Galeria Sztuki, Legnica[1].
Wybrane publikacje
edytujOpracowanie graficzne, ilustracje, fotografie
edytuj- Wiesław Malicki, Abecadło aforystyczne, Opole : Oficyna Piastowska, 2002.
- Maria Sławska, Ulotność, Opole : Oficyna Piastowska, 2005.
- Dobromir Kożuch, Za plecami Egipt, Opole : Oficyna Piastowska, 2005.
- Teresa Jadwiga Zając, Mgnienie wyobraźni, Opole : Oficyna Piastowska, 2005.
- Roman Hlawacz : wędrówki do ludzi : fotografia 1975 - 2005, Opole : Galeria Sztuki Współczesnej : Oficyna Piastowska, 2005.
- kon.texty - Magdalena Hlawacz, Opole : Galeria Sztuki Współczesnej : Oficyna Piastowska, 2008.
- Schron Sztuki 6 : Kosmos, 7-9 czerwca 2013, Opole: Instytut Sztuki Uniwersytetu Opolskiego, 2013.
- Jerzy Beski, Sztandary, Opole : Jerzy Beski, 2019[15].
Tekst, redakcja
edytuj- Śląsk Opolski zaprasza! = Die Region Opole lädt ein!, red. Magdalena Hlawacz, Opole : Oficyna Piastowska, 2006.
- Opolskie : tylko u nas ... są takie miejsca, imprezy, tradycje..., red. Roman Hlawacz, tekst Magdalena Hlawacz, Opole : Oficyna Piastowska, 2007.
- Kolizja równoległości : podróże w czasie (1998-2013) = The collision of parallelisms : time travel (1998-2013), red. Magdalena Hlawacz, Natalia Krawczyk, Opole : Galeria Sztuki Współczesnej, 2014.
- Marian Molenda, Powroty do źródeł = Returns to the sources, red. Magdalena Hlawacz, Opole : Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego : Galeria Sztuki Współczesnej, 2020[15].
Nagrody i wyróżnienia
edytuj- 2012 – Grand Prix Młodej Polskiej Grafiki, Kraków (wyróżnienie)[22][23],
- 2006 – Nagroda Galerii Sztuki Współczesnej na Salonie Jesiennym 2006[24].
Rezydencje artystyczne
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ a b c CG2, MAGDALENA HLAWACZ [online], galeriaopole.pl [dostęp 2021-11-08] (pol.).
- ↑ a b c d e f g pracownicy-m-hlawacz | Wydział Sztuki [online] [dostęp 2021-05-08] (pol.).
- ↑ a b Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu [online], www.asp.wroc.pl [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ Martina Řeháčková , POLŠTÍ VÝTVARNÍCI NA ZÁMKU, „BESEDNÍK. Noviny města Kravaře” (167), październik 2009, s. 3 .
- ↑ a (red.), Wystawa Anny Hlawacz w Jasminum [online], Warszawa Nasze Miasto, 25 listopada 2014 [dostęp 2021-11-11] (pol.).
- ↑ Ognisko Artystyczne zaprasza na wernisaż - Paczków - oficjalna strona internetowa [online], www.archiwum.paczkow.pl [dostęp 2021-11-11] .
- ↑ a, Konteksty wspólnej pracy [online], wyborcza.pl, 17 stycznia 2008 [dostęp 2021-11-12] .
- ↑ a b Magdalena Hlawacz. Kon.teksty, Opole: Galeria Sztuki Współczesnej; Oficyna Piastowska, 2008, ISBN 978-83-89491-26-28 .
- ↑ a b Dorota Wodecka-Lasota , Magda Hlawacz otworzy w Aneksie wystawę swoich obrazów [online], opole.wyborcza.pl, 5 października 2004 [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ Magdalena Hlawacz , Natalia Krawczyk (red.), Kolizja równoległości. Podróże w czasie (1998-2013), Opole: Galeria Sztuki Współczesnej, 2014, ISBN 978-83-89491-85-5, OCLC 909194914 [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ Magdalena Hlawacz , Natalia Krawczyk (red.), Kolizja równoległości. Podróże w czasie (1998-2013), Opole: Galeria Sztuki Współczesnej, 2014, s. 9-11, ISBN 978-83-89491-85-5, OCLC 909194914 [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ Magdalena Hlawacz , Natalia Krawczyk (red.), Kolizja równoległości. Podróże w czasie (1998-2013), Opole: Galeria Sztuki Współczesnej, 2014, s. 25, ISBN 978-83-89491-85-5, OCLC 909194914 [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ Magdalena Hlawacz , Natalia Krawczyk (red.), Kolizja równoległości. Podróże w czasie (1998-2013), Galeria Sztuki Współczesnej, 2014, s. 27, ISBN 978-83-89491-85-5, OCLC 909194914 [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ HLAWACZ Roman [online], artinfo.pl .
- ↑ a b c NUKAT | Prosto do informacji - katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych [online], katalog.nukat.edu.pl [dostęp 2021-11-11] (ang.).
- ↑ Marian Molenda , Powroty do źródeł = Returns to the sources, Magdalena Hlawacz (red.), Opole 2020, ISBN 978-83-65732-10-1, OCLC 1240440212 [dostęp 2021-11-05] .
- ↑ Grzegorz Gajos , Magdalena Hlawacz (red.), Schron Sztuki 6 : Kosmos, 7-9 czerwca 2013, Opole: Instytut Sztuki Uniwersytetu Opolskiego, 2013, ISBN 978-83-63117-00-9 .
- ↑ Oficyna Piastowska S c Jadwiga Hlawacz Roman Hlawacz - Drukarze Wydawcy w Opole (adres, godziny otwarcia, opinie, TEL: 774022...) – Infobel [online], www.infobel.com [dostęp 2021-11-11] .
- ↑ 2. Zimowy Las Sztuki – Teatr EKOSTUDIO w Opolu – Teatr w Opolu [online] [dostęp 2021-11-05] (pol.).
- ↑ Opole. Zimowy Las Sztuki w Eko Studio | e-teatr.pl [online], Teatr w Polsce - polski wortal teatralny [dostęp 2021-11-05] (pol.).
- ↑ kon.texty - Magdaleny Hlawacz | Galeria Sztuki Współczesnej [online], www.galeriaopole.pl [dostęp 2017-11-25] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (pol.).
- ↑ Nagrody Grand Prix Młodej Grafiki Polskiej – Stowarzyszenie Międzynarodowe Triennale Grafiki w Krakowie [online] [dostęp 2021-11-11] (pol.).
- ↑ Jan Pamuła , Międzynarodowe Triennale Grafiki — Kraków 2012, „Format” (65), 2013, s. 19 .
- ↑ FOBOS - Bruce Allan, Grzegorz Gajos, Magda Hlawacz, Aleksandra Janik [online], zpap.pl [dostęp 2021-11-05] .