Manuel Tagüeña Lacorte (ur. 1913 w Madrycie, zm. 1971 w Meksyku) – hiszpański oficer, podpułkownik, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej walczący po stronie republikańskiej.

Manuel Tagüeña
podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 1913
Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1971
Meksyk, Meksyk
Przebieg służby
Lata służby Druga Republika Hiszpańska 1936–1939
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1940–1946
Siły zbrojne Druga Republika Hiszpańska Ludowa Armia Republiki Hiszpańskiej
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Armia Czerwona
Jednostki XV Korpus[1]
Stanowiska dowódca dywizji,
dowódca XV Korpusu,
szef sztabu dywizji (?)
Główne wojny i bitwy Hiszpańska wojna domowa

II wojna światowa

Późniejsza praca pracownik laboratorium farmaceutycznego

ŻyciorysEdytuj

W czasie studiów na uniwersytecie w Madrycie został liderem Komunistycznego Związku Studentów. Po antyrządowym puczu zorganizowanym przez gen. Francisco Franco opowiedział się po stronie republikańskiej. Brał udział w walkach wokół Madrytu, a dzięki swym zdolnościom szybko awansował. W wieku 25 lat uzyskał stopień podpułkownika. Dowodził XV Korpusem Armijnym m.in. w bitwie nad Ebro[2].

Po upadku Republiki Hiszpańskiej wyemigrował do ZSRR. W czasie pobytu w ZSRR ukończył Akademię Wojskowej im. Michaiła Frunzego w Moskwie. Podczas II wojny światowej pełnił funkcję szefa sztabu w jednej z dywizji Armii Czerwonej[wymaga weryfikacji?]. Po wojnie wyjechał do Jugosławii, gdzie został radzieckim doradcą przy JNA. Ostatecznie jako przeciwnik polityki stalinizmu zmuszony został do wyjazdu do Meksyku gdzie pracował w laboratorium farmaceutycznym[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Henry 2009 ↓, s. 23.
  2. Henry 2009 ↓, s. 16.
  3. Juliá Santos, Elogio de historia en tiempo de memoria, 2011 (hiszp.).

BibliografiaEdytuj

  • Chris Henry: Bitwa nad Ebro 1938. Poznań: Osprey Publishing, 2009.