Otwórz menu główne

Maria z Wyleżyńskich Bentkowska (ur. 19 listopada 1847, zm. 16 lutego 1938) – podporucznik Wojska Polskiego, weteranka powstania styczniowego. Córka Adama i Konstancji z Burczak–Abramowiczów.

Maria Bentkowska
Weteranka Powstania Styczniowego
Ilustracja
podporucznik[1]
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1847
Zakutyńce[1][2]
Data i miejsce śmierci 16 lutego 1938
Warszawa
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy powstanie styczniowe
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości z Mieczami[3] Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Jako kilkunastoletnia dziewczynka działała jako posłaniec i łącznik Edmunda Różyckiego, naczelnika Wydziału Prowincjonalnego Rusi i dowódcy największego oddziału partyzanckiego na Ukrainie, który ukrywał się w domu jej rodziców. Po zajęciu majątku przez Rosjan ojciec Marii Bentkowskiej został powieszony, a majątek zrabowany[4]. Maria została aresztowana i przez 6 tygodni była więziona o chlebie i wodzie w Berdyczowie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w czasie obrony Lwowa, aktywnie brała udział w pomocy walczącym[4]. W 1930 roku została odznaczona Krzyżem Niepodległości z Mieczami[3]. W styczniu 1938 roku wraz z 50 weteranami oraz dwoma weterankami (Marią Fabianowską i Lucyną Żukowską) została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[5]. Zmarła w Warszawie w 1938 roku, została pochowana na Kwaterze Weteranów Powstania Styczniowego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (13C-1-14)[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Oficerowie-weterani uczestnicy powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1923.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1923, s. 38.
  2. List uczestników powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1932.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1932, s. 917.
  3. a b Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości (pol.). Monitor Polski 1930 nr 260 poz. 4350. [dostęp 2014-03-22].
  4. a b Żywe Pomniki Bohaterstwa ostatni weterani 1863 roku. W: Rok 1863 za naszą wolność i waszą w 75-lecie Powstania Styczniowego. Warszawa: Oddział im. Romualda Traugutta Polskiego Towarzystwa Kultury i Oświaty Robotniczej "Pochodnia" w Warszawie, 1938, s. 25.
  5. Krzyż oficerski Orderu Polski Odrodzonej na piersiach weteranów z 1863 r.. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. XIX, s. 1, 13, 24 stycznia 1938. Kraków. 
  6. Spis pochowanych na Powązkach Wojskowych (d. Cmentarzu Komunalnym Powązki) w Warszawie (pol.). Cmentarium. [dostęp 2014-04-205].

Linki zewnętrzneEdytuj