Otwórz menu główne

Maria Lanckorońska

Marianna Lanckorońska ze Świdzińskich (ur. 21 listopada 1737 - zm. 28 marca 1826) kasztelanowa połaniecka.

Marianna Świdzińska
Ilustracja
Herb
Półkozic
Rodzina Świdzińscy h. Półkozic
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1737
Sulgostów
Data i miejsce śmierci 28 marca 1826
Warszawa
Ojciec Stanisław Świdziński
Matka Marianna Dziulanka
Mąż

Stanisław Piotr Lanckoroński

Była córką Stanisława Świdzińskiego wojewody bracławskiego i Marianny Dziulanki. Po ukończeniu pensji w Warszawie,na życzenie ojca, wyszła za mąż za wdowca Stanisława Piotra Lanckorońskiego kasztelana połanieckiego. Ślub odbył się 26 lipca 1752 r. w Sulgostowie. Po ślubie wyjechała do Jagielnicy, majątku męża na Podolu, gdzie przebywała do jego śmierci, która nastąpiła 18 grudnia 1760 r. Lanckoroński zapisał żonie Jagielnicę w dożywocie. Po śmierci męża przeniosła się do województw środkowych, gdzie zastała ją Konfederacja barska. Przebywała w Cieszynie, siedzibie generalicji. Łącznie z całą rodziną energicznie popierała konfederatów, ofiarnie składając na wspólnym ołtarzu swe siły i mienie. Po rozwiązaniu Konfederacji przeniosła się do Gdańska, by uniknąć konsekwencji za zdradę wobec panującej rodziny królewskiej. Dopiero w roku 1775 przeniosła się do Warszawy. Resztę jej życia wypełniała praca charytatywna, m. i. w dużej mierze przyczyniła się do założenia Instytutu dla Głuchoniemych w Warszawie.

BibliografiaEdytuj

  • Biografia w iPSB
  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)