Otwórz menu główne

Maurycy Mann

polski historyk literatury

Maurycy Mann (ur. 14 sierpnia 1880 w Warszawie, zm. 28 listopada 1932 tamże) – polski historyk literatury powszechnej, od 1918 profesor filologii romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego[1].

Maurycy Mann
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1880
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 listopada 1932
Warszawa
Dziedzina sztuki historyk literatury
Grób Maurycego Manna na Cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Studiował w Krakowie w Maksymiliana Kawczyńskiego. Wydał oddzielnie: „Wincenty Pol” (2 t. 1904—1906), „Rozwój syntezy literackiej od jej początków do Gervinusa” (1911), „Poganka Narcyzy Żmichowskiej” (1916, analizą tego utworu poprzedził późniejsze studia Tadeusza Boya-Żeleńskiego), „Nowa Heloiza Jana Jakuba Rousseau” (1917). Zajmował się też historią i teorią badań literackich: „Rozwój powieści w Polsce” (1918, w Encyklopedii Polskiej wydanej przez Akademię Umiejętności art. „O literaturze porównawczej” (1918), „Zagadnienie podziału w historii literatury” (1921), „Jak się uczyć języka i literatury włoskiej? Poradnik bibliograficzny” (1928), „Benedetto Croce, jego estetyka i krytyka literacka” (1930). Przełożył z hiszpańskiego „Żywot Łazika z Tormesu” (1923).

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Tretiak: Zmarli członkowie: Ś. p. Maurycy Mann (1880-1932) (pol.). mazowsze.hist.pl, 1933. [dostęp 2018-01-28].

BibliografiaEdytuj

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)
  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)