Medal „Za zdobycie Berlina”
Medal „Za zdobycie Berlina” (ros. Медаль «За взятие Берлина») – radzieckie odznaczenie wojskowe.
![]() Awers | |
![]() Rewers | |
![]() Baretka | |
Ustanowiono | |
---|---|
Wielkość |
średnica 32 mm |
Kruszec | |
Wydano |
ok. 1 100 000 |
Powyżej | |
Poniżej |
Został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 9 czerwca 1945 roku dla wynagrodzenia wszystkich uczestników szturmu Berlina podczas II wojny światowej.
Zasady nadawania
edytujMedal był nadawany:
- żołnierzom Armii Czerwonej, Floty Czerwonej i wojsk NKWD biorącym bezpośredni udział w walkach o Berlin w okresie od 22 kwietnia do 2 maja 1945 roku;
- organizatorom i dowódcom operacji berlińskiej.
Medal ten nadawany był również żołnierzom polskim z 1 Armii Wojska Polskiego biorącym udział w szturmie Berlina.
Łącznie Medal „Za zdobycie Berlina” otrzymało ponad 1 100 000 osób, w tym kilka tysięcy żołnierzy polskich.
Opis odznaki
edytujOdznaką medalu jest wykonany z mosiądzu krążek o średnicy 32 mm.
Na awersie medalu w centrum znajduje się napis w trzech wierszach: ЗА / ВЗЯТИЕ / БЕРЛИНА (pol. „ZA ZDOBYCIE BERLINA”). Nad nim znajduje się mała pięcioramienna gwiazda, a poniżej wieniec z liści dębowych.
Na rewersie jest umieszczona data zdobycia Berlina w trzech wierszach: 2 / МАЯ / 1945 („2 maja 1945 roku”), a poniżej mała pięcioramienna gwiazda.
Medal zawieszony jest na metalowej pięciokątnej baretce obciągniętej wstążką koloru czerwonego z wąskimi pomarańczowo-czarnymi paskami pośrodku (dwoma pomarańczowymi i trzema czarnymi).
Zobacz też
edytujBibliografia
edytuj- Михаил Музалевский, Сергей Шишков: Ордена и медали СССР 1918 – 1991. Ворон, 1996. (ros. • ang.).