Otwórz menu główne

Menachem (zm. 742 p.n.e.) – szesnasty król królestwa Izraela od 752 p.n.e.[1], syn Gadiego, opisywany w 2 Księdze Królewskiej.

Menachem
מְנַחֵם בֵּן-גדי‎
ilustracja
Wyobrażenie Menachema w Promptuarii Iconum Insigniorum
król Izraela
Okres od 752 p.n.e.
do 742 p.n.e.
Poprzednik Szallum
Następca Pekachiasz
Dane biograficzne
Data urodzenia ?
Data śmierci 742 p.n.e.
Ojciec Gadi
Dzieci Pekachiasz

PanowanieEdytuj

Zamordował Szalluma, przejmując po nim tron i krwawo stłumił bunt przeciwko niemu w Thapsakos, doszczętnie niszcząc miasto[2]. Był wasalem króla Asyrii Tiglat-Pilesera III, któremu złożył trybut w wysokości 1000 talentów srebra, by ten pozostawił go na tronie[3]. Sumę tę ściągnął od zamożnych obywateli państwa. Do czynu tego prawdopodobnie nawiązywał prorok Ozeasz[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Chronologia królów Judy i Izraela Edwina Thielego.
  2. 2Krl 15,16 w przekładach Biblii.
  3. 2Krl 15,19 w przekładach Biblii.
  4. Oz 7,1 w przekładach Biblii.

BibliografiaEdytuj

  • Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Wyd. I. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 253. ISBN 83-86340-00-3.