Metro w Vancouverze

SkyTrain – system kolei miejskiej w mieście Vancouver w Kanadzie. Na większości odcinków poprowadzony jest na podwyższonych estakadach[2]. W samym centrum miasta torowisko schodzi do tunelu. Obecnie, w skład kolei miejskiej wchodzą trzy linie:

  • Expo,(napięcie zasilania = trzecia szyna 650V DC, silniki liniowe)
  • Millenium,(napięcie zasilania = trzecia szyna 650V DC, silniki liniowe)
  • Canada Line, (napięcie zasilania = trzecia szyna 750V DC, silniki konwencjonalne)
SkyTrain
metro
Ilustracja
Pociąg metra w Vancouverze
Państwo  Kanada
Lokalizacja Vancouver
Operator British Columbia Rapid Transit Company (Expo i Millennium Line), Protrans BC (Canada Line)
Liczba linii 3
Lata funkcjonowania od 1985
Dzienna
liczba pasażerów
354,0 tys.[1]
Infrastruktura
Długość sieci 68,7 km
Rozstaw szyn 1435 mm
Napięcie zasilania 650V DC czwarta szyna,
750V DC trzecia szyna
Liczba stacji 47
Tabor
Liczba pojazdów 298
Portal Portal Transport szynowy

Najnowsza linia metra, nazywana Canada Line, została zbudowana przez konsorcjum SNC Lavalin natomiast pociągi dostarczył Rotem który jest oddziałem koreańskiego Hyundaia. Początkowa nazwa projektu – RAV (Richmond-Airport-Vancouver) została zmieniona na Canada Line po dofinansowaniu budowy przez rząd federalny. Rozbudowa linii nastąpiła w latach 2013–2016 pod nazwą Evergreen Line, która została uruchomiona od 2 grudnia 2016[2].

Automatyczne sterowanie metraEdytuj

Sterowanie pociągami metra jest w pełni automatyczne (Driverless). System Sterowania i bezpieczeństwa zaprojektowany jest i wykonany przez kanadyjską firmę Thales Rail Signaling Solutions z Toronto. Różne stopnie nadzoru nad ruchem pociągów dokonywane są przez Kontrolery Stacyjne (STC), Centra Kontroli pociągów VCC, a nad wszystkim czuwa Centralny Ośrodek Kontroli (OCC). System kierowania bez maszynisty istnieje w Vancouver od 1985 (Sky Train) i w sierpniu 2009 został powiększony o trzecią linie łączącą lotnisko, dzielnicę Richmond i centrum miasta dla ułatwienia transportu w związku z Zimową Olimpiadą.

Centralny Operator porozumiewa się poprzez komputer z pociągami za pomocą pętli kablowej ułożonej pośrodku każdego toru. Każdy pociąg ma dwa niezależnie pracujące, a także wymieniające się w razie awarii kontrolery (ang. VOBC - Vehicles OnBoard Controller). Po dwie pary anten ulokowanych pod podłogą wagonów końcowych, wysyłają do Centrum Kontroli i odbierają powrotne modulowane komunikaty z wszelkimi danymi pociągu i polecenia Centralnego Operatora (CO). Prędkość pociągu mierzona jest przez tachometry zainstalowane na osiach wagonów. Wszelkie systemy decydujące o bezpieczeństwie pracy pociągu są duplikowane i w przypadku jakiegokolwiek błędu w działaniu, włączane są automatyczne hamulce bezpieczeństwa.

Rutynowa praca pociągu taka jak przyspieszanie, hamowanie, zatrzymanie na stacji, otwieranie i zamykanie drzwi, oznajmianie komunikatów głosowych i wizualnych jest zaprogramowana w Kontrolerze Pociągu natomiast wszelkie nietypowe zmiany, opóźnienia, dodatkowe ograniczenia prędkości odbywają się na każdorazowe polecenie Centralnego Operatora.

Automatyczne sterowanie pociągów metra w Vancouver oparte jest na systemie SelTrac z firmy Thales. Ten sam system sterowania używany jest także od 2009 w najdłuższej na świecie, w pełni automatycznej sieci metra w Dubaju. W ponad 30-letniej historii metra w Vancouver (otwarcie w 1985) nigdy nie zanotowano żadnego wypadku czy wykolejenia, który byłby wywołany awarią tego automatycznego systemu. Historycznie, stopień punktualności sięga 96%, przy czym najczęstszą przyczyną opóźnień jest powodowane przez pasażerów uniemożliwienie zamykania drzwi wagonów.

 
Mapa sieci metra w Vancouver

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj