Michael Gardawski

niemiecki piłkarz polskiego pochodzenia

Michael Gardawski (ur. 25 września 1990 w Kolonii) – niemiecki piłkarz polskiego pochodzenia, grający na pozycji pomocnika w Koronie Kielce.

Michael Gardawski
Ilustracja
Gardawski w barwach MSV Duisburg (2013)
Data i miejsce urodzenia 25 września 1990
Kolonia
Wzrost 177 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Korona Kielce
Numer w klubie 11
Kariera juniorska
Lata Klub
SC Köln Weiler-Volkhoven
2001–2008 1. FC Köln
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2008–2011 1. FC Köln 0 (0)
2010 Carl Zeiss Jena (wyp.) 14 (3)
2010–2011 VfB Stuttgart II (wyp.) 28 (1)
2011–2012 VfL Osnabrück 24 (0)
2012–2013 Viktoria Köln 12 (0)
2013–2015 MSV Duisburg 53 (8)
2015–2017 Hansa Rostock 67 (1)
2017– Korona Kielce 70 (1)
W sumie: 268 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2005–2006  Niemcy U-16 4 (0)
 Niemcy U-17
  1. Aktualne na: 31 maja 2020.

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek SC Köln Weiler-Volkhoven. Od 2001 występował w 1. FC Köln. W sezonie 2008/2009 rozegrał w jego czwartoligowych rezerwach sześć meczów. W pierwszej połowie 2010 przebywał na wypożyczeniu w trzecioligowym Carl Zeiss Jena, dla którego zdobył trzy gole, zaś w sezonie 2010/2011 wypożyczony był do VfB Stuttgart II, w którym rozegrał 28 meczów i strzelił jedną bramkę. W 2011 przeszedł do VfL Osnabrück, a rok później trafił do czwartoligowej Viktorii Köln[1].

W latach 2013–2015 był zawodnikiem MSV Duisburg[1]. Zadebiutował w nim 20 lipca 2013 w przegranym meczu z 1. FC Heidenheim (0:1), natomiast pierwszą bramkę zdobył 10 listopada 2013 w wygranym spotkaniu z VfL Osnabrück (1:0). W marcu 2014, w którym rozegrał pięć spotkań i strzelił dwa gole w meczach z Hansą Rostock (1:0) i 1. FC Saarbrücken (2:0), został wybrany zawodnikiem miesiąca w 3. Lidze[2]. Łącznie na tym poziomie rozgrywek wystąpił w ciągu dwóch sezonów w 53 spotkaniach, w których zdobył osiem bramek. W latach 2015–2017 był graczem Hansy Rostock[1], w której barwach rozegrał 67 meczów i strzelił jednego gola w rozegranym 30 sierpnia 2015 spotkaniu z VfR Aalen (1:1). W Hansie pełnił funkcję kapitana[3].

W lipcu 2017 podpisał dwuletni kontrakt z Koroną Kielce[4]. W Ekstraklasie zadebiutował 26 sierpnia 2017 w wygranym meczu z Bruk-Betem Termalicą Nieciecza (2:1). W sezonie 2017/2018 rozegrał w lidze 18 spotkań, ponadto wystąpił w trzech meczach Pucharu Polski. Pierwszego gola dla Korony strzelił 16 grudnia 2018 w zremisowanym spotkaniu ze Śląskiem Wrocław (1:1).

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W latach 2005–2006 rozegrał cztery mecze w reprezentacji Niemiec U-16 – w październiku 2005 wystąpił w dwumeczu z Rosją U-16, zaś w kwietniu 2006 zagrał w dwumeczu z Węgrami U-16[5]. Występował także w kadrze Niemiec do lat 17.

W 2006 skontaktował się z nim trener Michał Globisz, który zaproponował mu grę w reprezentacji Polski U-16. Gardawski zgodził się, jednak przed rozpoczęciem zgrupowania naderwał mięsień dwugłowy, co wykluczyło go z udziału w nim. Później nie otrzymywał już powołań[6].

StatystykiEdytuj

Sezon Kraj Klub Rozgrywki Mecze Bramki
2009/2010 (j)   1. FC Köln Bundesliga 0 0
2009/2010 (w)   Carl Zeiss Jena 3. Liga 14 3
2010/2011   VfB Stuttgart II 3. Liga 28 1
2011/2012   VfL Osnabrück 3. Liga 24 0
2012/2013   Viktoria Köln Regionalliga 12 0
2013/2014   MSV Duisburg 3. Liga 27 3
2014/2015 26 5
2015/2016   Hansa Rostock 3. Liga 36 1
2016/2017 31 0
2017/2018   Korona Kielce Ekstraklasa 18 0
2018/2019 32 1
2019/2020 4 0
Stan na 12 sierpnia 2019

Życie prywatneEdytuj

Jego rodzice urodzili się w Tychach. Ojciec grał w Polsce w piłkę nożna w III lidze, a w Niemczech był trenerem młodzieży i pracował w piekarni[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Michael Gardawski (niem.). kicker.de. [dostęp 2018-08-19].
  2. Gardawski: „Schritt zum MSV nicht einen Tag bereut” (niem.). dfb.de, 8 kwietnia 2014. [dostęp 2018-08-19].
  3. Kapitän Gardawski verlässt Hansa Rostock (niem.). weltfussball.de, 17 maja 2017. [dostęp 2018-08-19].
  4. Nowi zawodnicy Korony. korona-kielce.pl, 8 lipca 2017. [dostęp 2018-08-19].
  5. Michael Gardawski (niem.). dfb.de. [dostęp 2018-08-19].
  6. a b Łukasz Grabowski: Dwie rozmowy z Globiszem. przegladsportowy.pl, 30 marca 2018. [dostęp 2018-08-19].

BibliografiaEdytuj