Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu sp. z o.o. – spółka świadcząca usługi przewozowe liniami autobusowymi na terenie Inowrocławia. MPK Inowrocław jest pierwszym przedsiębiorstwem (drugim MZK Grudziądz - 7 autobusów) które posiada Elektryczno-Hybrydowe autobusy. Inowrocław jest pierwszym miastem w Polsce które ma najbardziej ekologiczny tabor komunikacji.

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu sp. z o.o.
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Siedziba

Inowrocław

Adres

ul. ks. Piotra Wawrzyniaka 33

Data założenia

1989[1]

Forma prawna

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Prezes

Mariusz Kuszel

Nr KRS

0000166219

Położenie na mapie Inowrocławia
Mapa konturowa Inowrocławia, u góry znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu sp. z o.o.”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu sp. z o.o.”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu sp. z o.o.”
Położenie na mapie powiatu inowrocławskiego
Mapa konturowa powiatu inowrocławskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Inowrocławiu sp. z o.o.”
Ziemia52°48′08,0″N 18°14′46,2″E/52,802222 18,246167
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Początki komunikacji miejskiej w Inowrocławiu sięgają 1912 roku, kiedy po raz pierwszy na ulice miasta wyjechały tramwaje. Trasa przebiegała początkowo od Dworca PKP do Rynku, a następnie przedłużono ją do ulicy Poznańskiej oraz ulicy Św. Ducha. Nie zrealizowano planowanych linii do Solanek i do Mątew. Po 50 latach komunikacja tramwajowa w mieście przestała istnieć. Nieznane były przyczyny zamknięcia linii tramwajowej. Jedną z nich miały być liczne zapadliska powstałe po kopalni soli w Inowrocławiu, jednak prawdopodobnie stało się to na fali likwidacji sieci tramwajowych w miastach średniej wielkości i pozostawienie ich tylko w największych miastach Polski. W latach 80 i 90 ubiegłego stulecia gwałtownie zaczęła rozwijać się komunikacja autobusowa. Pierwszymi autobusami były np. Jelcze PR110. Później zaczęto uzupełniać tabor autobusami innych marek. Pojawiły się Jelcze 120M, Mercedesy O405NK, a w ostatnich latach także: Solbusy, Kapeny oraz Solarisy Urbino 10 i 12. Obecnie MPK intensywnie wymienia i unowocześnia tabor. 31 sierpnia 2015 tabor MPK zasiliło również 10 autobusów hybrydowych marki Volvo i dwa autobusy elektryczne Solarisa[2]. W listopadzie 2018 tabor zasiliło 8 pojazdów Volvo 7900 Electric Hybrid, a w styczniu 2019 8 pojazdów Volvo 7900 Electric.[3]

TaborEdytuj

Aktualna flotaEdytuj

Ekploatowany tabor MPK Inowrocław[4]
Marka, model Lata zakupu Numery taborowe Liczba pojazdów Wyposażenie
Iveco Daily 50C14G / Kapena CNG[a] 2010 200 1   
Solaris Urbino 10 III 2009, 2011 i 2013 604–608 5       
Solaris Urbino 12 III Electric 2015 701, 702 2             
 
Volvo 7900 Electric
2019 711–718 8             
Volvo 7900 Hybrid 2015 801–810 10             
Volvo 7900 Electric Hybrid 2018 811–818 8             

Historyczna flotaEdytuj

Historyczny tabor MPK Inowrocław[4]
Marka, model Lata eksploatacji Numery taborowe Liczba pojazdów
Mercedes-Benz 611 D 1999–2010 ? 1
Iveco Daily 65C14G / Kapena Urby LE CNG 2010–2021 201–204 4
Jelcz PR110M 1989–2008 201–265 73
Jelcz PR110 CNG 1989–2010 227, 232, 233, 240 4
Jelcz M11 1989–1998 246–254, 257–261 14
Jelcz L11/2 1989–? 255, 256 2
Autosan A1010M CNG 1995–2009 301–303 3
Otoyol M50T.14 City 1997–2010 351–355 5
Jelcz 120MM/2 1998–2019 401–412 12
Jelcz 120M/3 2004–2016 421–425 5
Jelcz M125M 1998–2010 451 1
Jelcz 120M CNG 2000–2012 461, 462 2
Jelcz 120M CNG 2008–2015 463–465 3
Solbus C10,5 2005–2012 500 1
Solbus B9,5 2005–2019 501, 502 2
Solbus SN11 2006–2019 503–506 4
Mercedes-Benz O405NK2 2008–2013 550–552 3
MAN NM223.3 2011–2019 553, 554 2
MAN NM223.2 2012–2019 555, 556 2
Solaris Urbino 12 III 2009–2022 601–603 3

BiletyEdytuj

Cennik biletów[5]
Rodzaj Normalny Ulgowy
Bilet jednorazowy (jednoprzejazdowy) 3,80 zł 1,70 zł
Bilet czteroprzejazdowy 13,60 zł 6,80 zł
Bilet 60-minutowy 4,60 zł 2,30 zł
Bilet 24-godzinny 11,40 zł 5,70 zł
Bilet dzienny-rodzinny 10,00 zł

Linie autobusoweEdytuj

Numer Przebieg trasy[6]
1 Szosa Bydgoska (Działki)Osiedle Bydgoskie – SzklarskaDworzec PKP – Dworcowa – Metalowców – Marcinkowskiego – Kopernika – Narutowicza – Laubitza – Jacewska – Długa – Św. Ducha – Cegielna – Łokietka – Cegielna – Marulewska
3 Dworzec PKP – Dworcowa – Kopernika – Narutowicza – Staszica – Poznańska – Mątwy
4 Dworzec PKP – Dworcowa – Kopernika – Narutowicza – Staszica – Świętokrzyska – Cegielna – Łokietka – Cegielna – Szymborska – Przybyszewskiego – Poznańska – Mątwy
10 Dworzec PKP – Metalowców – Marcinkowskiego – Kopernika – Narutowicza – Wilkońskiego – Świętokrzyska – Niepodległości – Wojska Polskiego – 800-lecia – Niepodległości – Miechowicka – Poznańska – Górnicza – Szymborska – Marulewska – Świętokrzyska – Staszica – Laubitza – Toruńska
12 Toruńska – Jacewska – Działowa/Długa – Św. Ducha – Krzywoustego – Jagiellońska – Ziarniaka – Czarnieckiego – Krzywoustego – Św. Ducha – CegielnaŁokietka – Cegielna – Świętokrzyska – Staszica – Poznańska – Miechowicka – Szymborska – Wielkopolska – MątewskaMątwy
16 Szosa Bydgoska (Działki)Osiedle Bydgoskie – SzklarskaDworzec PKP – Dworcowa – Kopernika – Ratuszowa – Niepodległości – Wojska Polskiego – 800-lecia – Niepodległości – Miechowicka – Poznańska – Mątwy
20 Krzywoustego – Św. Ducha – Cegielna – Szymborska – Miechowicka – Poznańska – Glempa – Wojska Polskiego – 800-lecia – Niepodległości – Miechowicka – Szymborska – Cegielna – Św. Ducha – Krzywoustego – Jagiellońska – Ziarniaka
21 Łokietka – Cegielna – Świętokrzyska – Staszica – Narutowicza – Ratuszowa – Niepodległości – Wojska Polskiego – 800-lecia – Niepodległości – Ratuszowa – Narutowicza – Staszica – Świętokrzyska – Cegielna – Łokietka
27 Krzywoustego – Św. Ducha – Działowa – Jacewska – Laubitza – Dworcowa – Kopernika – Ratuszowa – Niepodległości – 800-lecia – Wojska Polskiego – Niepodległości – Ratuszowa – Kopernika – Dworcowa – Laubitza – Jacewska – Działowa – Św. Ducha – Krzywoustego – Jagiellońska – Ziarniaka
28 Dworzec PKP – Dworcowa – Kopernika – Ratuszowa – Niepodległości – Wojska Polskiego – 800-lecia – Staropoznańska – Popowicka – Deszczowa – ZEC

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • 2011 - Certyfikat Przedsiębiorstwo Fair Play[7]

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Pojazd do przewozu osób niepełnosprawnych.

PrzypisyEdytuj

  1. Tomasz Sibora: Historia komunikacji miejskiej cz. 3 (po 1989 r.). kujawyzachodnie.pl, 2012-08-25. [dostęp 2022-07-17].
  2. Autobusy na festynie - Ino-online - wiesz pierwszy w Inowrocławiu i regionie. www.ino-online.pl. [dostęp 2015-08-18].
  3. Nowe autobusy z wifi, kamerami i alkomatem. www.ino-online.pl. [dostęp 2019-01-31].
  4. a b MPK Inowrocław - Tabor. phototrans.pl. [dostęp 2022-07-16].
  5. Cennik od 01.01.2022r. mpk.inowroclaw.pl. [dostęp 2022-07-17].
  6. Linie autobusowe. bus.inowroclaw.pl. [dostęp 2022-07-17].
  7. Adam Markiewicz: MPK Przedsiębiorstwem Fair Play. inowroclaw.info.pl, 2011-12-20. [dostęp 2022-07-17].

Linki zewnętrzneEdytuj