Miejskie Teatry Dramatyczne (Kraków)

forma organizacyjna teatrów w Krakowie

Miejskie Teatry Dramatyczne (od 1949 Państwowe Teatry Dramatyczne) – forma organizacyjna, w ramach której funkcjonowały w latach 1946 –1954 teatry krakowskie: Stary Teatr[1] i Teatr im. Juliusza Słowackiego[2][3][4]. Dyrektorem Miejskich Teatrów Dramatycznych był dyrektor Teatru im. Słowackiego[2]. W 1949 doszło do upaństwowienia teatrów i powołania kolejnego tworu organizacyjnego – Państwowych Teatrów Dramatycznych[5][6][1]. Upaństwowieniu uległ też majątek teatrów[5]. Klasykę mógł wystawiać Teatr im. Słowackiego, a Staremu Teatrowi przypisano repertuar współczesny. Po usankcjonowaniu przez władze doktryny realizmu socjalistycznego, w Starym Teatrze grano tzw. sztuki produkcyjne[2]. Taki administracyjny podział repertuaru utrzymał się do 1954[2], kiedy to rozdzielono teatry[1].

Dyrektorzy edytuj

Galeria edytuj

Zobacz też edytuj

Przypisy edytuj

  1. a b c Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, [w:] Antoni Henryk Stachowski (red.), Encyklopedia Krakowa, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 923-924, ISBN 83-01-13325-2.
  2. a b c d e f Stary Teatr w Krakowie | Miejsce, Culture.pl [dostęp 2022-07-10] (pol.).
  3. Teatry Dramatyczne (Teatr im. Juliusza Słowackiego), [w:] Encyklopedia teatru polskiego (teatry i zespoły teatralne). [online] [dostęp 2022-07-10].
  4. Teatry Dramatyczne (Stary Teatr), [w:] Encyklopedia teatru polskiego (teatry i zespoły teatralne). [online] [dostęp 2022-07-10].
  5. a b Budynek przy Rajskiej 12, www.dziennikteatralny.pl [dostęp 2022-07-10].
  6. Cyfrowe muzeum - Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, www.cyfrowemuzeum.stary.pl [dostęp 2022-07-10].
  7. Osterwa Juliusz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-08-05].
  8. Juliusz Osterwa nie żyje, „Echo Krakowa” (421), 13 maja 1947, s. 130 [dostęp 2022-08-05].
  9. Henryk Szletyński | Życie i twórczość | Artysta, Culture.pl [dostęp 2022-08-05] (pol.).
  10. O systemie teatralnym Stanisławskiego, „Echo Krakowa” (21), 24 stycznia 1954, s. 3.