Mitrat – w Cerkwi prawosławnej i Kościele greckokatolickim duchowny wyższego stanu, któremu przysługuje prawo do noszenia mitry[1].

W języku starogreckim słowo μίτρα mitra (lub jon. μίτρη mitre) oznacza część garderoby noszoną na głowie (zależnie od epoki i kontekstu: ozdobną opaskę damską, opaskę sportowca, turban, nakrycie głowy kapłana). Mitra noszona przez mitratów nie jest jednak zwieńczona krzyżem jak mitra biskupia. Razem z mitrą duchowny otrzymuje „nabiedrzec”, czyli wydłużony romb zakładany jako część stroju liturgicznego[1].

Mitrat jest członkiem konsystorza biskupiego[2], należy do ścisłego grona najbliższych współpracowników ordynariusza diecezji. Tytuł mitrata odpowiada tytułowi infułata lub kanonika w kościele łacińskim[1].

Mitrat może być spowiednikiem patriarchy, metropolity, biskupa – tak, jak kanonik w Kościele łacińskim może być spowiednikiem papieża[potrzebny przypis].

W cerkwi greckokatolickiej mitrat jest odpowiednikiem biskupa. Gdy grekokatolicy nie mieli w Polsce biskupa, rolę tę wypełniał mitrat[potrzebny przypis]. Współcześnie zwierzchnikiem Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-białoruskiego na Białorusi jest mitrat ks. Jan Sergiusz Gajek (z lubelskich marianów).

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Jan Achremowicz, Stefan Batruch: Mitrat z lubelskiej cerkwi. „Niedziela”, ed. lubelska 24/2005. [dostęp 2015-09-19].
  2. Митра́т (ukr.). W: Толковый украинский словарь, 2014 [on-line]. academic.ru. [dostęp 2015-09-19].