Monaster św. Pantelejmona w Kijowie

Monaster św. Pantelejmona – męski, a następnie żeński klasztor prawosławny w Kijowie, w dzielnicy Feofanija, w jurysdykcji eparchii kijowskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Monaster św. Pantelejmona
Свято-Пантелеймонівський монастир
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo

 Ukraina

Miejscowość

Kijów

Kościół

Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego

Rodzaj klasztoru

monaster

Eparchia

kijowska

Klauzura

nie

Typ monasteru

żeński

Obiekty sakralne
Sobór

św. Pantelejmona

Cerkiew

Zwiastowania

Cerkiew

Wszystkich Świętych

Założyciel klasztoru

Świątobliwy Synod Rządzący

Materiał budowlany

cegła

Data budowy

1901

Data zamknięcia

po 1917

Data reaktywacji

1990

Położenie na mapie Kijowa
Mapa konturowa Kijowa, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Monaster św. Pantelejmona”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Monaster św. Pantelejmona”
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa konturowa Kijowa i obwodu kijowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Monaster św. Pantelejmona”
Ziemia50°20′41″N 30°29′16″E/50,344722 30,487861
Strona internetowa
Wnętrze głównej cerkwi (2015)

Klasztor został otwarty na wniosek biskupa humańskiego Sergiusza i metropolity kijowskiego i halickiego Teognosta w 1901, w obiektach należących do monasteru św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach. Obiekt posiadał status skitu filialnego tegoż monasteru. Początkowo w kompleksie zabudowań klasztornych znajdowały się trzy cerkwie: Cudu św. Michała Archanioła, Wszystkich Świętych i Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej. W 1904 podjęto prace nad budową monumentalnego soboru św. Pantelejmona według projektu architekta eparchialnego J. Jermakowa[1]. W 1913 klasztor zamieszkiwało 9 hieromnichów, 9 hierodiakonów, 18 mnichów i 80 posłuszników. W 1928 wspólnota liczyła 46 zakonników[1].

Po rewolucji październikowej i powstaniu Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej monaster św. Pantelejmona, podobnie jak większość kijowskich świątyń prawosławnych, został zamknięty, a jego budynki przekazane Instytutowi Mechaniki Akademii Nauk Ukrainy. Większość zabudowań mieszkalnych klasztoru uległa zniszczeniu. Z dzwonnicy monasterskiej przetrwało, w przebudowanej na mieszkania formie, jedno piętro. W 1941 sobór św. Pantelejmona został ostrzelany w czasie bitwy o Kijów, gdyż obrońcy miasta wykorzystali jego kopułę do rozmieszczenia stanowisk ogniowych[1].

W 1990 zdewastowany zespół budynków monasterskich został zwrócony Egzarchatowi Ukraińskiemu. Podjęty został remont obiektów, które ponownie stały się siedzibą wspólnoty monastycznej. W 1993 klasztor męski został przemianowany na żeński, filię monasteru Opieki Matki Bożej w Kijowie[1].

Przypisy edytuj