Mykoła Naumow

Mykoła Hryhorowycz Naumow, ukr. Микола Григорович Наумов, ros. Николай Григорьевич Наумов, Nikołaj Grigorjewicz Naumow (ur. 25 listopada?/8 grudnia 1909 w Juzówce, Imperium Rosyjskie, zm. 21 lutego 1996 w Doniecku, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener i sędzia piłkarski.

Mykoła Naumow
Pełne imię i nazwisko Mykoła Hryhorowycz Naumow
Data i miejsce urodzenia 25 listopada?/8 grudnia 1909
Juzówka
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1996
Donieck
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1927–1929 Zespół kopalni Budionowski ? (?)
1930–1934 Dynamo Stalino ? (?)
1935 Dynamo Dniepropetrowsk ? (?)
1936–1941 Stachanoweć Stalino 44 (7)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1936–1937 Wuhilnyky/Stachanoweć Stalino (gr.trener)
1938–1941 Stachanoweć Stalino (asystent)
1946 Szachtar Stalino
1947–1949 Szachtar Stalino (asystent)
1960 Szachtar Stalino (asystent)

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

W 1927 rozpoczął karierę piłkarską w zespole amatorskim kopalni Budionowski. W 1930 został piłkarzem Dynama Stalino. W 1935 przeniósł się do Dynama Dniepropetrowsk. W 1936 został zaproszony do Stachanowca Stalino, w którym zakończył karierę piłkarza w roku 1941.

Kariera trenerskaEdytuj

Jeszcze będąc piłkarzem rozpoczął pracę szkoleniowca. Na początku 1936 stał na czele Wuhilnyky Stalino, który wkrótce zmienił nazwę na Stachanoweć. W 1937 zespół zdobył wicemistrzostwo Grupy W Mistrzostw ZSRR, a w 1938 po reorganizacji systemu lig miał startować w Grupie A, ale na początku 1938 stanowisko głównego trenera objął Wasyl Borysenko, który ukończył Wyższą Szkolę Trenerów w Moskwie, a Naumow pozostał w w sztabu szkoleniowym pomagać jemu trenować.[1] Po rozpoczęciu wielkiej wojny ojczyźnianej został powołany do Armii Czerwonej. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do donieckiego klubu, który zmienił nazwę na Szachtar Stalino. W 1946 razem z Adamem Bemem i Aleksiejem Kostylewem prowadził Szachtar, a potem pomagał trenować szachtarski zespół.[2] W 1960 ponownie pomagał trenować piłkarzy donieckiego klubu. Potem przez wiele lat szkolił dzieci w Towarzystwie Sportowym Trudowi Rezerwy.[3]

Również pomagał sędziować mecze piłkarskie jako sędzia liniowy.

21 lutego 1996 zmarł w Doniecku w wieku 86 lat.

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy piłkarskie i trenerskieEdytuj

Stachanoweć Stalino

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj