Otwórz menu główne
Pionowy rozkład ciśnienia nad rozgrzanym obszarem

Niż termiczny (Depresja termiczna) – obszar niskiego ciśnienia atmosferycznego występujący nad lądami w strefie podzwrotnikowej w ciepłym sezonie, powstały w wyniku intensywnego ogrzewania powierzchni lądu w porównaniu do otaczającego środowiska[1]. Niże termiczne występują na pustyni Sonora, Wyżynie Meksykańskiej, w Dolinie Kalifornijskiej, na Saharze, w północno-zachodniej Argentynie, na wyżynie Kimberley w północno-zachodniej Australii , na Półwyspie Iberyjskim Wyżynie Tybetańskiej.

Intensywne nasłonecznienie połączone z małą chłonnością cieplną powierzchni ziemi powoduje jej nagrzewanie się. Od powierzchni nagrzewa się powietrze, które jako cieplejsze rozszerza się i unosi. Cieplejsze powietrze wywołuje mniejszy pionowy gradient ciśnienia. Ciśnienie przy powierzchni spada, powoduje to prądy konwekcyjne ciepłych mas powietrza . Depresja termiczna powstaje w dolnej warstwie troposfery, może przyjmować rozmiary od setek do tysięcy kilometrów.

Często powyżej niżu termicznego obserwujemy występowanie wyżu barycznego, który hamuje prądy wstępujące i uniemożliwia rozwój chmur opadowych.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. R.H. Jonson: Termal low. 2003. [dostęp 2018-12-24].

BibliografiaEdytuj

  • "Słownik Encyklopedyczny Geografia", wyd. Europa, (niż termiczny)