Otwórz menu główne

Nikodem Skotarczak, ps. Nikoś (ur. 29 czerwca 1954 w Gdańsku, zm. 24 kwietnia 1998 w Gdyni) – polski gangster.

Nikodem Skotarczak
Nikoś
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1954
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1998
Gdynia
Przyczyna śmierci morderstwo
Miejsce spoczynku Cmentarz Srebrzysko w Gdańsku

ŻyciorysEdytuj

Urodził się i dorastał w Gdańsku. Pracował tam jako ochroniarz w nocnym klubie „Lucynka”. Z wykształcenia był ogrodnikiem[1]. Był także ochroniarzem w gdyńskim lokalu Maxim oraz ochroniarzem „Mecenasa” – największego pasera z Trójmiasta.

W połowie lat siedemdziesiątych stał się cinkciarzem oraz założył pierwszą zorganizowaną grupę przestępczą zajmującą się przemytem kradzionych samochodów z Niemiec i Austrii do Polski, ale oficjalnie próbowano udowodnić mu paserstwo zaledwie dwudziestu kilku samochodów.

Na początku lat osiemdziesiątych był sponsorem Lechii Gdańsk, a po zdobyciu przez nią Pucharu Polski w sezonie 1982/1983, otrzymał z rąk Kazimierza Rynkowskiego, ówczesnego prezydenta miasta, tytuł „Zasłużonego dla Gdańska”.

W połowie lat osiemdziesiątych wyemigrował do Niemiec Zachodnich, skąd nadal kierował przemytem kradzionych samochodów. Mieszkał z trzecią żoną w Hamburgu, gdzie był współwłaścicielem firmy „Skotex” oraz sklepu z elektroniką. W listopadzie 1986 roku przeniósł się z Hamburga do Berlina, gdzie w 1989 roku został zatrzymany przez policjantów podczas jazdy kradzionym samochodem marki Audi Coupé. Został za to skazany na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności i został osadzony w więzieniu Moabit w Berlinie. 4 grudnia 1989, po niecałych trzech miesiącach odbywania kary, uciekł: podczas widzenia w zakładzie karnym Berlin-Tegel zamienił się ubraniami ze swoim bratem i spokojnie wyszedł.

Na początku lat dziewięćdziesiątych „Nikoś” powrócił do Polski nielegalnie przez Austrię. W 1992 roku w Krakowie wymknął się z policyjnej obławy. W lipcu tego samego roku uciekł z policyjnego konwoju w Warszawie. Poszukiwany na podstawie listu gończego, przez kilka miesięcy ukrywał się. Został zatrzymany w lutym 1993 roku na Żoliborzu w Warszawie, pod zarzutem posługiwania się fałszywym paszportem i ucieczki z policyjnego konwoju. W 1993 roku został skazany na karę dwóch lat pozbawienia wolności. Zakład karny opuścił w lutym 1994 roku – oficjalnie za dobre sprawowanie, a w rzeczywistości dzięki łapówkom wręczanym funkcjonariuszom Służby Więziennej[1].

Po odzyskaniu wolności zaczął inwestować w legalne interesy. Był też znany z tego, iż należące do znanych osób ukradzione samochody odzyskiwał za darmo. W październiku 1996 roku w ówczesnym Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku rozpoczął się proces w sprawie Nikodema Skotarczaka, oskarżanego przez śledczych z prokuratury o m.in. kierowanie grupą przestępczą zajmującą się kradzieżami samochodów.

Rola epizodyczna w filmie SztosEdytuj

W 1997 „Nikoś” wystąpił w filmie pt. Sztos – debiucie reżyserskim Olafa Lubaszenki. Nikodem Skotarczak zagrał w tym filmie epizod: witając się z Erykiem (granym przez Jana Nowickiego)[2].

Strzelanina w agencji towarzyskiej w GdyniEdytuj

 
Grób Nikodema Skotarczaka

Nikoś został zastrzelony 24 kwietnia 1998 roku, gdy około południa do agencji towarzyskiej „Las Vegas” mieszczącej się przy ul. Chwarznieńskiej 170a w Gdyni weszło dwóch zamaskowanych mężczyzn. Jeden z nich strzałami z małej odległości zabił Nikodema Skotarczaka i rykoszetem zranił jego przyjaciela Wojciecha K., ps. „Kura”. W agencji przebywały także żony „Nikosia” i „Kury”[3]. Śledztwo prowadzone przez prokuratorów z Prokuratury Okręgowej w Gdańsku nie przyniosło rezultatów. Zabójcy, ani ewentualnych zleceniodawców, nie schwytano. Postępowanie umorzono. Śmierć Nikodema Skotarczaka mogła być też efektem jego konfliktu z członkami grupy pruszkowskiej, co potwierdzał w swoich zeznaniach świadek koronny Jarosław Sokołowski, pseudonim „Masa”[1]. Według innej teorii zleceniodawcą był gdańszczanin Daniel Zacharzewski, ps. „Zachar”[4], zamordowany 14 lipca 2009 roku w Gdańsku-Oliwie[5]. W sprawie zabójstwa Nikodema Skotarczaka, jako zleceniodawca, sądzony był także Krzysztof Jędrzejczak z łódzkiej „ośmiornicy”. Postępowanie umorzono jednak z powodu „rażących uchybień”, a proces ruszył ponownie w 2010 roku. „Nikoś” został pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku[6].

Film dokumentalny o NikosiuEdytuj

W 1996 powstał dokumentalny film telewizyjny w reżyserii Wojciecha Szumowskiego, opowiadający o „Nikosiu”, zatytułowany „Kraina złudzeń”[7].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Rixdorf, Werner: Das steinerne Gesicht: Der Pate von Danzig Nikodem Skotarczak (Kamienna twarz: ojciec chrzestny z Gdańska Nikodem Skotarczak), Karin Kramer Verlag Berlin 1993, 167 s., ​ISBN 3-87956-117-6​.
  • Zadworny, Adam: Antyballada o Nikosiu, [w:] Gazeta Wyborcza 11.07.2005 [1]
  • Janusz Szostak Szybkie życie tygrysa, Reporter maj 2016 http://newsbook.pl/2016/06/19/szybkie-zycie-tygrysa

Linki zewnętrzneEdytuj