Otwórz menu główne

Nowowołyńsk (ukr. Нововолинськ) – miasto położone w zachodniej części Ukrainy, w rejonie iwanickim obwodu wołyńskiego. Leży przy drodze P15. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego w Lwowsko-Wołyńskim Zagłębiu Węglowym Zostało założone w 1951, prawa miejskie uzyskało w 1957.

Nowowołyńsk
Нововолинськ
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Volhynian Oblast.svg wołyński
Rejon iwanicki
Burmistrz Wiktor Sapożnikow
Powierzchnia 17 km²
Populacja (2018)
• liczba ludności

52 188[1]
Nr kierunkowy +380 (0)3344
Kod pocztowy 45400
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Nowowołyńsk
Nowowołyńsk
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Nowowołyńsk
Nowowołyńsk
Ziemia50°44′N 24°10′E/50,733333 24,166667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Spis treści

HistoriaEdytuj

Obecne miasto powstało na obszarze czterech wsi: Niskienicze, Drohiniczki, Budziatycze i Rusowicze należących do rejonu iwanickiego. Pierwsze pisemne wzmianki o tych wsiach jako majątku rodowym wojewody kijowskiego Adama Kisiela pochodzą z XV wieku.

W przeszłości teren obecnego miasta należał do Rusi Kijowskiej, Rusi Halicko-Wołyńskiej, potem powiatu włodzimierskiego w składzie województwa wołyńskiego I Rzeczypospolitej, następnie guberni wołyńskiej Rosji i województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej. W 1939 włączony do Ukraińskiej SRR w składzie ZSRR.

W 1912 rosyjski badacz M.M. Tetjajew wysunął tezę o istnieniu pokładów węgla kamiennego na Wyżynie Wołyńsko-Podolskiej. W 1938 śląski koncern przemysłowy "Wspólnota interesów górniczo-hutniczych" otworzył we Lwowie oddział geologiczny pod kierownictwem Jana Samsonowicza. Do wybuchu wojny dokończono 8 z 11 wierceń. Dokumentacja poszukiwań zachowała się w instytucie geologicznym Uniwersytetu Lwowskiego. W 1940 po włączeniu wschodnich terenów Polski do ZSRR utworzono przedsiębiorstwo poszukiwawcze "Lwiwwuglerozwidka", ale prace poszukiwawcze przerwano w 1941. Poszukiwania węgla ponowiło przedsiębiorstwo "Wołyńwuglerozwidka" w latach 19461947 w okolicach Włodzimierza Wołyńskiego, ale bez oczekiwanych rezultatów. W październiku 1948 przeprowadzono prace poszukiwawcze w okolicach wioski Bużanka (na północ od obecnego miasta) zakończone sukcesem. W tym miejscu powstała kopalnia nr 1, która 23 czerwca 1954 zaczęła eksploatację złoża. W 2010 roku powstał nowy szyb kopalni oddalony o zaledwie 0,5 km od granicy z Polską na rzece Bug.

W marcu 1950 powstał pierwszy drewniany budynek przeznaczony dla górników. 10 kwietnia 1951 powstałemu osiedlu górniczemu nadano nazwę Nowowołyńsk. W kwietniu 1957 nadano osadzie prawa miejskie (w składzie rejonu Iwanicze), a 25 września 1958 podniesiono miasto do rangi powiatu (bezpośrednie podporządkowanie obwodowi).

W 1989 liczyła 55 171 mieszkańców[2].

Miasta partnerskieEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj