Numer E

kod substancji stosowanej jako dodatek do żywności

Numer E – kod dodatku do żywności uznanego przez wyspecjalizowane instytucje Unii Europejskiej za bezpieczny i dozwolony do użycia. Nazwa pochodzi od kontynentu (Europy).

Numer E w wykazie składników żywności, umieszczonym na opakowaniu

Wykaz tych numerów (zwany listą E) jest sporządzany przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (wcześniej przez Komitet Naukowy ds. Żywności, Scientific Committee on Food) i następnie dołączany do odpowiedniej dyrektywy Komisji Europejskiej, która podlega zaaprobowaniu przez Parlament Europejski. Zgodnie z definicją użytą w tej dyrektywie dodatek do żywności może być dopisany do listy, gdy:

  • istnieje technologiczna konieczność jego użycia
  • nie służy on do wprowadzania w błąd konsumentów
  • udowodniono, że jego użycie nie stanowi ryzyka dla zdrowia konsumenta.

Chociaż wszystkie dodatki na liście są zasadniczo bezpieczne, istnieją na ten temat liczne kontrowersje. Obowiązek umieszczania na etykietach numerów E umożliwia konsumentom unikanie produktów, w których są niechciane dodatki do żywności.

Lista E nie obejmuje dodatków smakowo-zapachowych identycznych z naturalnymi, których zgodnie z prawem unijnym nie trzeba specyfikować, gdy ich stężenie nie przekracza 1% masy produktu.

Dopuszczalne w Polsce ilości dodatków do żywności określają rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2010 w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych[1] oraz z dnia 22 kwietnia 2011 zmieniające rozporządzenie w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych[2].

Zakresy numerów listy dodatków do żywności
100–199 barwniki
200–299 konserwanty
300–399 przeciwutleniacze i regulatory kwasowości
400–499 emulgatory, środki spulchniające, żelujące itp.
500–599 środki pomocnicze
600–699 wzmacniacze smaku
900–999 środki słodzące, nabłyszczające i inne
1000–1999 stabilizatory, konserwanty, zagęstniki i inne

PrzypisyEdytuj