Otwórz menu główne

Ołeksandr Ponomariow (1918–1973)

piłkarz ukraiński
Ten artykuł dotyczy ukraińskiego piłkarza urodzonego w 1918. Zobacz też: inne osoby noszące to imię i nazwisko.

Ołeksandr Semenowycz Ponomariow (ukr. Олександр Семенович Пономарьов, ros. Александр Семёнович Пономарёв, Aleksandr Siemionowicz Ponomariow; ur. 23 kwietnia 1918 w Gorłówce, w obwodzie donieckim, Ukraińska SRR, zm. 7 czerwca 1973 w Moskwie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Ołeksandr Ponomariow
Pełne imię i nazwisko Ołeksandr Semenowycz Ponomariow
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1918
Gorłówka
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1973
Moskwa
Wzrost 170 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1933 Dynamo Gorłówka
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1936 Wuhilnyky Gorłówka 1 (1)
1936 Traktor Stalingrad 4 (3)
1936 Spartak Charków ? (?)
1937–1940 Traktor Stalingrad 81 (53)
1941 Profsojuzy-1 Moskwa 9 (2)
1945–1950 Torpedo Moskwa 133 (74)
1951–1952 Szachtar Stalino 38 (19)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1953–1956 Szachtar Stalino
1957–1958 ZSRR U-18
1960–1961 Awanhard Charków
1962–1965 Dinamo Moskwa
1965–1968 Upon Pallo
1969–1970 Ararat Erywań
1971 ZSRR olimpijska
1972 ZSRR

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek szkółki piłkarskiej Dynamo Gorłówka. W 1936 rozpoczął karierę piłkarską w Wuhilnykach Gorłówka, skąd w sierpniu przeszedł do Traktora Stalingrad, a w październiku do Spartaka Charków. W 1937 powrócił do Traktora Stalingrad. W 1941 występował w drużynie Profsojuzy-1 Moskwa. Po zakończeniu II wojny światowej został piłkarzem Torpeda Moskwa, w którym pełnił funkcje kapitana drużyny[1]. Karierę piłkarską kończył w klubie Szachtar Stalino.

Kariera trenerskaEdytuj

W 1952 ukończył Trenerską Szkołę w Centralnym Instytucie Kultury Fizycznej w Moskwie. Pracował na stanowiskach głównego trenera klubów Szachtar Stalino, Awanhard Charków, Dinamo Moskwa, Upon Pallo i Ararat Erywań. W latach 1957–1958 prowadził juniorską reprezentację ZSRR. Od 1971 pracował z olimpijską reprezentacją ZSRR, która w 1972 wywalczyła brązowe medale w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Monachium. W 1972 również objął stanowisko głównego trenera narodowej reprezentacji ZSRR, która wywalczyła wicemistrzostwo Europy.

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Sukcesy trenerskieEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj