Oddział partyzancki „Czantoria”

Oddział partyzancki „Czantoria” (1941-1943) – polski oddział ruchu oporu działający podczas II wojny światowej.

HistoriaEdytuj

Oddział partyzancki „Czantoria” powstał wiosną 1941 r., a w 1942 r. wszedł w skład Armii Krajowej jako pluton „Ustroń” i podlegał Inspektoratowi Rybnickiemu AK. W połowie 1943 r. liczył 23 żołnierzy pod dowództwem Klemensa Starzyka pseudonim „Szpak”. Działał głównie na terenie pasma Stożka i Czantorii oraz okolicznych miejscowościach, rozbrajając niemieckich żołnierzy i policjantów, likwidując konfidentów. 30 listopada 1943 r. hitlerowcy osaczyli 10 partyzantów z oddziału w zdekonspirowanej ziemiance na stokach Małej Czantorii. Czterem partyzantom udało się przebić przez pierścień obławy. Pozostała Szóstka, wraz z dowódcą oddziału, zginęli po krótkiej walce. Ich prochy spoczywają na cmentarzu ewangelickim w Nydku[1].

Obsada Personalna 1943[2]Edytuj

UpamiętninieEdytuj

Skromny Pomnik Upamietniajacy śmierć członków oddziału znajduje się na małej Czantorii.

30 listopada w okolicznych miejscowośćiach- Dzień pamięci oddziału Armii Krajowej "Czantoria"[3]

PrzypisyEdytuj