Ofensywa pod Flămândą

Ofensywa pod Flămândą określana też jako manewr flămândzki – bitwa prowadzona od 29 września do 5 października 1916 podczas I wojny światowej, pomiędzy armią rumuńską a połączonymi siłami niemiecko-bułgarskimi.

Ofensywa pod Flămândą
I wojna światowa
Ilustracja
Rumuńska 10 dywizja piechoty przekracza Dunaj w pobliżu Flămândy
Czas 29 września–5 października 1916
Miejsce Flămânda–Riachowo k. Ruse
Terytorium Rumunia (obecnie pogranicze Rumunii i Bułgarii)
Wynik taktyczne zwycięstwo państw centralnych
Strony konfliktu
 Rumunia  Cesarstwo Niemieckie
 Bułgaria
Dowódcy
Alexandru Averescu Robert Kosch
August von Mackensen
Siły
nieznane nieznane
Straty
ok. 3000 rannych i zabitych nieznane
Położenie na mapie Rumunii
Mapa konturowa Rumunii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
43°59′15″N 26°14′42″E/43,987500 26,245000
Teatr bałkański I wojny światowej

ArdżeszBukaresztCerCrnaDobriczDobre PoleDojranDojranMariettaCobadin IFlămândaCobadin IIKajmakczalanKolubaraKosowoMałka NidżeMărăşeştiMărăştiMojkovacCzerwony MurMonastirMorawaOituzOwcze PolePrunaruSkra-di-LegenTransylwaniaTurtucaiaWardar

Rumuńscy żołnierze przekraczający Dunaj

Przyczyny konfliktuEdytuj

Po przystąpieniu Rumunii do I wojny światowej, po stronie Ententy, jej wojska rozpoczęły ofensywę w Siedmiogrodzie. W tym samym czasie połączone siły niemiecko-bułgarskie, dowodzone przez Augusta von Mackensena wkroczyły do Dobrudży. Rumuńskie dowództwo zdecydowało znacząco wzmocnić 3 armię generała Alexandru Averescu, siłami tzw. Armii Dobrudży pod dowództwem gen. Andrieja Zajonczkowskiego i przeprowadzić kontratak na oddziały Mackensena wzdłuż linii Dunaju. Zamiarem rumuńskim był atak w kierunku na Cobadin i odcięcie armii Mackensena od jej zaplecza w północnej Bułgarii.

Przebieg bitwyEdytuj

Atak rumuński rozpoczął się 29 września na froncie o szerokości 50 km – od wsi Flămânda koło Olteniţy do Zimnicei. Strona rumuńska miała przewagę liczebną i artyleryjską jednak próby sforsowania Dunaju były skutecznie powstrzymywane przez okręty austro-węgierskie operujące na rzece.

1 października saperom rumuńskim udało się postawić most, łączący oba brzegi. Dzięki temu dwie dywizje (10 dywizja piechoty i 21 dywizja piechoty) sforsowały rzekę w rejonie Flămândy i utworzyły przyczółek o głębokości 4 km i szerokości 14 km. Mimo kontrataku, przeprowadzonego przez żołnierzy bułgarskiego 5 opyłczeńskiego pułku piechoty, Rumuni utrzymali się w mieście Riachowo i w trzech pobliskich wsiach – Sliwo Polie, Kaja Machle i Para Machle.

W tym samym dniu rozpoczęła się rumuńsko-rosyjska ofensywa w Dobrudży. W czasie burzowej nocy z 1 na 2 października most pontonowy, którym przeprawiały się jednostki armii rumuńskiej uległ uszkodzeniu. Plan całkowitego zniszczenia mostu przez barkę wypełnioną materiałami wybuchowymi nie powiódł się, zniszczyła go dopiero artyleria rumuńska. Brak znaczących sukcesów na froncie w Dobrudży skłonił gen. Averescu do wycofania podległych mu sił z przyczółka. Ewakuacja trwała do 5 października, zaś linia frontu ustabilizowała się na Dunaju.

BibliografiaEdytuj