Onufry Danilewicz

Onufry Danilewicz, pseud. Taczalski, imię zakonne Onufry od Najświętszego Sakramentu, właściwie Aleksander Kazimierz Danilewicz herbu Ostoja (ur. 27 I 1695 na Litwie, zm. 24 XII 1753 w Łucku) – ksiądz katolicki, trynitarz, lektor (profesor) filozofii oraz teologii scholastycznej i dogmatycznej, przełożony (minister) klasztoru w Wilnie na Antokolu, definitor polskiej prowincji zakonnej, pisarz ascetyczny, historyk i kronikarz swego zakonu.

Onufry Danielewicz
Aleksander Kazimierz Danilewicz
zakonnik (trynitarz)
Herb Onufry Danielewicz
Data i miejsce urodzenia 27 I 1695
Litwa
Data i miejsce śmierci 24 XII 1753
Łuck
definitor polskiej prowincji zakonnej
Okres sprawowania 1753
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon Świętej Trójcy od Wykupu Niewolników
Śluby zakonne 1715
Prezbiterat 1718

ŻyciorysEdytuj

Onufry Danilewicz herbu Ostoja[1] urodził się 27 I 1695 roku w dawnym pow. oszmiańskim na Litwie. Ochrzczony został w Kościele unickim[2]. Jego rodzina należała do rodu heraldycznego Ostojów (Mościców) i została wspomniana przez Kaspra Niesieckiego w Herbarzu Polskim[3].

Danilewicz wstąpił do Zakonu Świętej Trójcy od Wykupu Niewolników na Antokolu w Wilnie ok. 1713 roku[4]. Tam odbywał formację zakonną i studia teologiczne. Śluby zakonne złożył w roku 1715 w Trynopolu. W roku 1718 roku został wyświęcony na kapłana i odprawił Prymicję we Lwowie[2].

Danilewicz spełniał w zakonie liczne obowiązki m.in.: kaznodziei, prezydenta przyjmowanych nowych fundacji, przełożonego (ministra) klasztoru w Wilnie na Antokolu oraz dwukrotnie definitora polskiej prowincji zakonnej[5]. Słynął z pięknej wymowy[6]. Był także lektorem (profesorem) filozofii, teologii scholastycznej i dogmatycznej[7]. Zapisał się w historii jako kronikarz swego zakonu. Jego najważniejszym dziełem w tym zakresie jest Facies chronologica (wyd. we Lwowie w 1748 roku). Był autorem kazań, m.in.: Nowy Aaron Nazareński Jezus (wyd. w dwóch tomach, w Wilnie, w roku 1730), Roszczka Aaronowa (wyd. w 1732, w Wilnie, dedykowane Antoninie Sybilli z hr. de Waldstein Sapieżynie). Ponadto wydał dwie książki do nabożeństwa: Homo paulo minor ab Angelis i Aula Caelestis, dedykowaną Teofili z Sieniawskich Jabłonowskiej, fundatorce konwentu trynitarzy w Teofipolu[6]. Onufry Danilewicz zmarł w Łucku w wigilię świąt Bożego Narodzenia w 1753 roku[8][6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. R. Żmuda, Materiały do bibliografii publikacji o zakonach i zgromadzeniach zakonnych w Polsce 1945-2000, t. I: Osoby konsekrowane, Łódź 2011, s. 81.
  2. a b J. M. A. Giżycki (pseud. Wołyniak), Notatka o niektórych naszych siedzibach trynitarskich, Kraków 1912, s. 7.
  3. K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. III, s. 301.
  4. Encyklopedia katolicka, (red. R. Łukaszyk, L. Bieńkowski, F. Gryglewicz), t. III, Lublin, KUL, 1979, hasło: DANILEWICZ Aleksander Kazimierz, k. 1014.
  5. Słownik polskich teologów katolickich (red.) H. E. Wyczawski, t. I, Warszawa, Akademia Teologii Katolickiej, 1981, s. 364-365.
  6. a b c Podręczna encyklopedya kościelna, S. Gall (oprac.), t.5/8, Warszawa 1905, s. 328.
  7. O. Danilewicz, Facies chronologica [...] Ordinis S. Trinitatis [...], Lwów 1748, strona tytułowa.
  8. J. M. A. Giżycki (pseud. Wołyniak), Notatka o niektórych naszych siedzibach trynitarskich, Kraków 1912, s. 89.

BibliografiaEdytuj

  • J. M. A. Giżycki (pseud. Wołyniak), Notatka o niektórych naszych siedzibach trynitarskich, Kraków 1912, s. 4, 7, 69, 87, 89.
  • J. M. A. Giżycki (pseud. Wołyniak), Wspomnienie o Trynitarzach na Wołyniu, Podolu i Ukrainie / przez Wołyniaka, Kraków 1909, s. 10.
  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. III, s. 301.
  • Słownik polskich teologów katolickich (red.) H. E. Wyczawski, t. I, Warszawa, Akademia Teologii Katolickiej, 1981, s. 364-365.
  • R. Żmuda, Materiały do bibliografii publikacji o zakonach i zgromadzeniach zakonnych w Polsce 1945-2000, t. I: Osoby konsekrowane, Łódź 2011. s. 31, 81.
  • Encyklopedia katolicka, (red.) R. Łukaszyk, L. Bieńkowski, F. Gryglewicz, t. III, Lublin, KUL, 1979, hasło: DANILEWICZ Aleksander Kazimierz, k. 1014.
  • Podręczna encyklopedya kościelna, S. Gall (oprac.), t. 5/8, Warszawa 1905, s. 328-329.