Operator systemu dystrybucyjnego

Operator systemu dystrybucyjnego (OSD) – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie dystrybucyjnym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację i remonty sieci dystrybucyjnej oraz jej niezbędną rozbudowę, w tym połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi[1].
Terminem tym określa się również osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialna za działalność operacyjną i zapewnienie utrzymania, a w razie potrzeby, również za rozwój systemu dystrybucyjnego, połączenia z innymi systemami i za zapewnienie długookresowej zdolności systemu do pokrycia uzasadnionego zapotrzebowania na dystrybucję energii elektrycznej[2].

ZadaniaEdytuj

Operator systemu dystrybucyjnego w zakresie systemów dystrybucyjnych jest odpowiedzialny między innymi za:

  • dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, z wyłączeniem jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV;
  • bilansowanie systemu, z wyjątkiem równoważenia bieżącego zapotrzebowania na energię elektryczną;
  • zarządzanie ograniczeniami systemowymi oraz prowadzenie z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej do systemu dystrybucyjnego i pobranej z tego systemu;
  • zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci dystrybucyjnej podczas dystrybucji energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej energii.

Spółki OSD dzielą się na Oddziały, dawne Zakłady Energetyczne.

Operatorzy systemów dystrybucyjnych (OSD)Edytuj

Aktualna lista przedsiębiorstw posiadających status Operatora Systemu publikowana jest na oficjalnej stronie internetowej Urzędu Regulacji Energetyki (URE). Według stanu na 27 maja 2021 r. w Polsce funkcjonowało 187 podmiotów posiadających ważną koncesję URE na dystrybucję energii elektrycznej. Poniżej lista losowo wybranych w układzie alfabetycznym:

 
Mapa największych polskich operatorów wraz z obszarami działania. Warto nadmienić, że granice pokrywają się z granicami byłych czterdziestu dziewięciu województw.
  1. Celsa „Huta Ostrowiec” Sp. z o.o.
  2. Elektrownia „Rybnik” SA
  3. Enea Operator Sp. z o.o.
  4. Energa-Operator SA
  5. Energomedia Sp. z o.o.
  6. Energoserwis Kleszczów Sp. z o.o.
  7. Enesta Sp. z o.o.
  8. Fabryka Łożysk Tocznych – Kraśnik SA
  9. Grupa Lotos SA
  10. Huta „Kościuszko” SA
  11. Stoen Operator Sp. z o.o.
  12. KGHM Polska Miedź SA
  13. Koksownia Przyjaźń Spółka z.o.o.
  14. Ostrowski Zakład Ciepłowniczy SA
  15. Polski Koncern Naftowy Orlen SA
  16. PKP Energetyka SA
  17. Polenergia Dystrybucja Sp. z o.o.
  18. PGE Dystrybucja SA
  19. Soda Polska Ciech Sp. z o.o.
  20. Synthos Dwory Sp. z o.o.
  21. Tauron Dystrybucja SA
  22. Vattenfall Distribution Poland SA
  23. Zakłady Azotowe Puławy SA
  24. Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach SA
  25. Zakłady Chemiczne Police SA
  26. Zakłady Chemiczne Zachem w Bydgoszczy SA
  27. Zakłady Mechaniczne „Bumar-Łabędy” SA

W wyniku konsolidacji przeprowadzonej w 2010 r. z ośmiu OSD (PGE Dystrybucja Warszawa-Teren Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Lubzel Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Łódź Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Rzeszów Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Zamość Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Łódź-Teren SA, PGE ZEORK Dystrybucja Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Białystok Sp. z o.o.), utworzono jeden podmiot o nazwie PGE Dystrybucja SA[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Ustawa z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2005 r. nr 62, poz. 552).
  2. Dyrektywa Unii Europejskiej 2003/54/EC w sprawie wspólnych zasad wewnętrznego rynku energii elektrycznej. Fakty Dokumenty Nr 3/2003. Tekst oryginalny: Directive 2003/54/EC of the European Parliament and of the CounciI of 26 June 2003 conceming common rules for the interna! market in electricity and repealing Directive 96/92/EC. Official Journal of the European Union, L 176, 15.7.2003.
  3. Biuletyn Urzędu Regulacji Energetyki nr 2 (76) 30 czerwca 2011.

BibliografiaEdytuj

  • Majka K.: Systemy rozliczeń i taryfy w elektroenergetyce, Wydawnictwo Politechniki Lubelskiej, Lublin 2005.

Linki zewnętrzneEdytuj