Ornament małżowinowo-chrząstkowy

Ornament małżowinowo-chrząstkowyornament o charakterze amorficznym, pozbawiony precyzyjnej formy, składający się elementów przypominających małżowinę uszną i chrząstki.

Ornament małżowinowo-chrząstkowy – fragment stalli z kościoła Mariackiego w Krakowie z lat 1635-37[1]

Powstał pod koniec XVI wieku, najprawdopodobniej w północnej Europie, choć podobne motywy pojawiały się wcześniej także we Włoszech. Czasem stworzenie tego ornamentu przypisuje się złotnikom Adamowi van Vianen (1568/69-1627) i Paulusowi van Vianen (ok. 1570-1613)[2]. Największa popularność ornamentu przypada na wiek XVII. Ornament pojawia się w grafikach m.in. Lucasa Kiliana (1604-1630), Christopha Jamnitzera (1610), Friedricha Unteutscha (1640-1650).

Stosowany był głównie jako ornament wypełniający, zwłaszcza w snycerce i złotnictwie.

Ornament może przybierać formy muszlowe, wolutowe, chrząstkowe i małżowinowe, które zdają się składać z materii ciągliwej i napęczniałej, jakby zwierzęcej[3] albo motywy bardziej suche, mniej przypominające ciasto, a raczej pojedyncze elementy C-kształtne. W ornamencie mogą pojawiać się motywy maski, ludzkie twarze, głowy aniołków.

PrzypisyEdytuj

  1. M. Rożek, Urbs celeberrima. Przewodnik po zabytkach Krakowa, Kraków 2006, s. 194
  2. http://www.artnet.com/library/00/0050/T005021.ASP, http://www.britannica.com/eb/article-9011285/auricular-style
  3. P. Meyer, Historia sztuki europejskiej, s. 84.

BibliografiaEdytuj

  • P. Meyer, Historia sztuki europejskiej, Warszawa 1973, s. 84-86.
  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2006, ISBN 83-01-12365-6.

Linki zewnętrzneEdytuj