Otwórz menu główne

Ornitomancja (z greckiego "ornis" - "ptak" i "manteja" - "wieszczenie, wyrocznia"), czyli wróżenie z lotu ptaków. Ornitomancja była najbardziej znana na terenie Fenicji oraz w antycznym Rzymie. W Rzymie nadano jej niemal religijną rangę. W religii Hurytów i Hetytów odgrywała bardzo ważną rolę.

Spis treści

Znaki pomyślneEdytuj

  • Kraczący i dziobiący ziemię kruk przed oddziałem wojska, zwiastuje powodzenie owego oddziału w wyprawie wojennej.
  • Zobaczenie ptaka po swojej prawej stronie.
  • Mewa siadająca na łodzi, którą się podróżuje.
  • Fał krukowy - wróżba z zachowania się kruka, według chamaiłów polskotatarskich oznacza szczęście.

Znaki nieszczęśliweEdytuj

  • Ujrzeć ptaki po lewej stronie.
  • Mewa muskająca w locie skrzydłami człowieka (znak śmierci)

Ornitomancja w literaturze i sztuceEdytuj

  • "Ornitomancja - czyli rzecz o wróżbach z lotu ptaków." to utwór anonimowy, przypisywany niesłusznie Hezjodowi
  • "Ornitomancja Tatarów polskich (fał krukowy)" Andrzej Drozd (publikacja turkologiczna)
  • "Wyrocznie i wróżby pogańskich Skandynawów." Leszek Paweł Słupecki

Zobacz teżEdytuj