Osinogródek

wieś na Białorusi

Osinogródek (biał. Асінагарадок; ros. Осиногородок) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Kozłowszczyzna.

Osinogródek
Асінагарадок
Ilustracja
Cerkiew Opieki Matki Bożej
Państwo  Białoruś
Obwód witebski
Rejon postawski
Sielsowiet Kozłowszczyzna
Populacja (2009)
• liczba ludności

159[1]
Kod pocztowy 211836
Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Osinogródek”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Osinogródek”
Ziemia55°09′39″N 27°22′21″E/55,160833 27,372500
Portal Białoruś

HistoriaEdytuj

W czasach zaborów wieś w granicach Imperium Rosyjskiego[2].

Siedziba parafii prawosławnej; znajdują się tu cerkiew pw. Opieki Matki Bożej (parafialna) i kaplica pw. św. Włodzimierza (cmentarna)[3][4].

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Łuck (od 1927 gmina Kozłowszczyzna)[5].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 143 osoby, 34 były wyznania rzymskokatolickiego, 109 prawosławnego. Jednocześnie 7 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 132 białoruską, a 4 inną. Były tu 33 budynki mieszkalne[6]. W 1931 w 27 domach zamieszkiwały 144 osoby[7].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Mosarzu i miejscowej prawosławnej. Podlegała pod Sąd Grodzki w Duniłowiczach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Nowodrucku[8].

UwagiEdytuj

  1. Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921 - 1922), w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926) i w województwie wileńskim (od 1926)

PrzypisyEdytuj

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
  2. Osinogródek, wieś, powiat dzisieński, gmina Łuck, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 636.
  3. Поставское благочиние (ros.). eparhia992.by. [dostęp 2021-03-20].
  4. Осиногородок (ros.). globus.tut.by. [dostęp 2021-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-07)].
  5. M.P. z 1927 r. nr 230, poz. 598
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 23.
  7. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 42.
  8. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1208.

Linki zewnętrzneEdytuj