Otarka

rodzaj ssaka

Otarka[3] (Neophoca) – rodzaj ssaka z rodziny uchatkowatych (Otariidae).

Otarka
Neophoca[1]
J.E. Gray, 1866[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – otarka australijska (N. cinerea)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Infrarząd

Arctoidea

Parvordo

płetwonogie

Rodzina

uchatkowate

Rodzaj

otarka

Typ nomenklatoryczny

Arctocephalus lobatus J.E. Gray, 1828 (= Otaria cinerea Péron, 1816)

Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje jeden gatunek występujący u wybrzeży Australii[4][5][6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała samic 130–180 cm, samców 250 cm; masa ciała samic 61–105 kg, samców 200–300 kg; długość ciała noworodków 60–70 cm o masie ciała 6,4–7,9 kg[5].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

Neophoca: gr. νεος neos „nowy”; rodzaj Phoca Linnaeus, 1758 (foka)[7].

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[4][3]:

oraz gatunek wymarły[8][9]:

PrzypisyEdytuj

  1. Neophoca, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.E. Gray. Notes on the skulls of sea bears and sea lions (Otariidae) in the British Museum. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third Series. 18, s. 231, 1866 (ang.). 
  3. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 153. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 440. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  5. a b M. Webber: Family Otariidae (Eared Seals). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 4: Sea Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2014, s. 97. ISBN 978-84-96553-93-4. (ang.)
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Neophoca (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-19].
  7. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 454, 1904 (ang.). 
  8. Neophoca palatina King 1983 (Australian sea lion) (ang.). Fossilworks: The Paleobiology Database. [dostęp 2021-05-20].
  9. J.E. King. The Ohope skull—a new species of Pleistocene sealion from New Zealand. „New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research”. 17 (2), s. 120, 1984. DOI: 10.1080/00288330.1983.9515990 (ang.).