P26/40włoski czołg ciężki z okresu II wojny światowej, pomimo oznaczenia "P" (Pesante) wielkością, opancerzeniem i uzbrojeniem przypominał czołgi średnie produkowane w tym okresie przez inne państwa.

Carro Armato P40
Ilustracja
Trzeci prototyp czołgu P40 z armatą kal. 75 (75/32)
Dane podstawowe
Państwo

 Włochy

Producent

Ansaldo

Typ pojazdu

Czołg średni

Trakcja

gąsienicowa

Załoga

4 osoby

Historia
Prototypy

1942

Produkcja

1943–1944

Wycofanie

1945

Egzemplarze

101 szt.

Dane techniczne
Silnik

12-cylindrowy silnik diesla SPA 342o mocy 242,55 KW przy 2100 obr/min

Transmisja

Mechaniczna

Poj. zb. paliwa

400 l

Pancerz

stalowy, nitowany,14-50 mm

Długość

5,80 m

Szerokość

2,80 m

Wysokość

2,50 m

Prześwit

0,44 m

Masa

26 t

Moc jedn.

8,92 kW/t

Osiągi
Prędkość

40 km/h (droga)
25 km/h (teren)

Zasięg

280 km

Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.)

1,15 m

Rowy (szer.)

2,50 m

Ściany (wys.)

1,00 m

Kąt podjazdu

45°

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata czołgowa Ansaldo kalibru 75 mm L/34 (63 nab.)
1-2 czkm Breda 38 kalibru 8 mm (576 nab.)
Wyposażenie
radiostacja Marelli R.F. 1C.A.
Użytkownicy
Ordnungspolizei (29 szt.), Waffen-SS (14 szt.), Wehrmacht (5 szt.)

HistoriaEdytuj

Prace projektowe nad nowym czołgiem rozpoczęto w 1940 roku, ale pierwszy prototyp powstał dopiero w 1942 z powodu problemów ze znalezieniem odpowiedniego silnika. Pierwsze modele produkcyjne zeszły z linii produkcyjnej w 1943 roku, czołg był produkowany w fabryce Fiata. Nigdy nie został użyty przez armię włoską; po kapitulacji Włoch kilkadziesiąt czołgów tego typu weszło na wyposażenie formacji niemieckich jako Panzerkampfwagen P 40 737 (i). Użyto je przeciwko wojskom alianckim pod Anzio.

W czołgi były uzbrojone następujące jednostki:

  • I Battaglione Carri "P" – batalion Regio Esercito, według etatu miał posiadać 40 czołgów P 40, ale formowanie stacjonującej w Varcelli jednostki przerwała kapitulacja Włoch;
  • II Battaglione Carri "P" – batalion Regio Esercito, według etatu miał posiadać 40 czołgów P 40, ale formowanie stacjonującej w Rzymie jednostki przerwała kapitulacja Włoch;
  • 15. Polizei-Panzer-Kompanie – kompania Ordnungspolizei która otrzymała w listopadzie 1944 roku 14 czołgów;
  • 10. Polizei-Panzer-Kompanie – kompania Ordnungpolizei która otrzymała w grudniu 1944 roku 15 czołgów;
  • Karstjäger Panzer-Kompanie – kompania pancerna Waffen-SS wchodząca w skład 23 Waffen-Gebirgs-Division der SS "Karstjäger", maksymalnie liczyła 14 czołgów P 40;
  • Panzer-Ausbildungs-Abteilung Süd – szkolny oddział Wehrmachtu posiadający na uzbrojeniu jednego z plutonów 5 czołgów P 40.

Następcą P26 miał być czołg P.43.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj