Pappenheimer (hełm)

Ten artykuł dotyczy hełmu. Zobacz też: Pappenheimer (rapier).

Pappenheimer rodzaj otwartego hełmu, w typie szyszaka, popularnego w XVII wieku w oddziałach rajtarów, arkebuzerów. Nazwa ta używana była zwłaszcza w Polsce.

Hełm pappenheimer

Jako rodzaj hełmu był popularny również u kirasjerów podczas wojny trzydziestoletniej oraz angielskiej wojny domowej w czasach Cromwella (Anglicy określali go mianem „garnek z ogonem raka”, ang. lobster-tailed pot/lobster pot) jako hełm otwarty w typie szyszaka, będący prawdopodobnie naśladownictwem husarskich szyszaków polskich, węgierskich i tureckich. W Polsce pappenheimer używany był przez husarię w końcu XVII wieku i pierwszej połowie XVIII wieku. W epoce saskiej dodawano niekiedy po bokach metalowe ozdobne smocze skrzydła (wycinane ażurowo w owale lub serduszka) jako symboliczną miniaturę skrzydeł husarskich.

Charakteryzował się dzwonem modelowanym w sześć karbków zbiegających się na szczycie, gdzie znajdowało się kółko służące do zawieszenia hełmu, trójkątnymi policzkami o zaokrąglonych bokach z otworami słuchowymi, wyciętym daszkiem, przez który przechodził nosal mocowany śrubą, folgowym nakarczkiem oraz rzemiennymi pętlami służącymi do zawiązania hełmu pod brodą. Zazwyczaj był czerniony dla zabezpieczenia przed korozją.

Nazwa wzięła się od nazwiska wybitnego dowódcy wojsk cesarskich marszałka Gottfrieda Pappenheima.

Zobacz teżEdytuj