Phil Niekro

amerykański baseballista

Philip Henry Niekro (ur. 1 kwietnia 1939 w Blaine, zm. 26 grudnia 2020 we Flowery Branch[1]) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 24 sezony w Major League Baseball.

Phil Niekro
Philip Henry Niekro
Ilustracja
Phil Niekro (1982)
miotacz
Pełne imię i nazwisko

Philip Henry Niekro

Pseudonim

Knucksie

Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1939
Blaine, Ohio

Data i miejsce śmierci

26 grudnia 2020
Flowery Branch, Georgia

Obywatelstwo

amerykańskie

Odbijał

prawą

Rzucał

prawą

Debiut

15 kwietnia 1964
w Milwakuee Braves

Ostatni występ

27 września 1987
w Atlanta Braves

Statystyki
Win–loss record

318–274

ERA

3,35

Strikeouty

3342

Kariera klubowa
Lata Kluby
1964–1983 Milwaukee/Atlanta Braves
1984–1985 New York Yankees
1986–1987 Cleveland Indians
1987 Toronto Blue Jays
1987 Atlanta Braves
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia

1997

Głosów

80,3%
(5. głosowanie)

Metoda elekcji

BBWAA

Kariera zawodniczaEdytuj

Po ukończeniu szkoły średniej, w lipcu 1958 roku podpisał kontrakt jako wolny agent z Atlanta Braves i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, najwyżej na poziomie Triple-A w Louisville Colonels i Denver Bears[2][3]. W MLB zadebiutował 15 kwietnia 1964 w meczu przeciwko San Francisco Giants jako reliever[2]. W sezonie 1969 po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd i ustanowił rekord kariery, notując 23 zwycięstwa. Ponadto w głosowaniu do nagrody Cy Young Award zajął 2. miejsce za Tomem Seaverem z New York Mets[2].

5 sierpnia 1973 w meczu przeciwko San Diego Padres zanotował pierwszego dla klubu no-hittera, po przeniesieniu jego siedziby z Milwaukee do Atlanty[4]. W 1978 otrzymał pierwszą w karierze Złotą Rękawicę[2]. 1 października 1982 przed ostatnim meczem sezonu zasadniczego Braves potrzebowali wygranej by zapewnić sobie mistrzostwo NL West Division. W wyjazdowym spotkaniu z Padres na Jack Murphy Stadium, Niekro zaliczył complete game shutout, a także zdobył dwupunktowego home runa w pierwszej połowie ósmej zmiany wyprowadzając Braves na prowadzenie 3–0[5].

Po dwudziestu sezonach spędzonych w Braves, w styczniu 1984 Niekro podpisał kontrakt z New York Yankees, w którym występował przez dwa sezony[2]. 6 października 1985 w meczu z Toronto Blue Jays zanotował 300. zwycięstwo w MLB jako 18. miotacz w historii ligi. W tym samym spotkaniu zaliczył shutout w wieku 46 lat i został wówczas najstarszym zawodnikiem, który tego dokonał[6]. Grał jeszcze w Cleveland Indians, Toronto Blue Jays i ponownie w Atlanta Braves, gdzie zakończył zawodniczą karierę[2].

UhonorowanieEdytuj

W 1984 numer 35, z którym występował został zastrzeżony przez klub Atlanta Braves[7]. W 1997 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[8].

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1969, 1975, 1978, 1982, 1983 [2]
Gold Glove Award 1978, 1979, 1980, 1982, 1983 [2]
Roberto Clemente Award 1980 [9]
Lou Gehrig Memorial Award 1979 [10]
# 35 zastrzeżony przez Braves 1984 [7]
Baseball Hall of Fame od 1997 [8]

PrzypisyEdytuj

  1. Hall of Fame knuckleballer Niekro dead at 81 (ang.). mlb.com. [dostęp 2020-12-27].
  2. a b c d e f g h Phil Niekro Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2016-05-07].
  3. Phil Niekro Minor Leagues Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2016-05-07].
  4. Knucksie’s no-no, first for Atlanta, 42 years ago today (ang.). nonohitters.com. [dostęp 2016-05-07].
  5. 30th anniversary: Phil Niekro’s great clutch game (ang.). hardballtimes.com. [dostęp 2016-05-07].
  6. 10,000 days since Phil Niekro’s 300th win (ang.). hardballtimes.com. [dostęp 2016-05-07].
  7. a b Braves: Phil Niekro, No. 35 (ang.). mlb.com. [dostęp 2016-05-07].
  8. a b Niekro, Phil (ang.). baseballhall.org. [dostęp 2016-05-07].
  9. Roberto Clemente Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 2016-05-07].
  10. Lou Gehrig Memorial Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 2016-05-07].