Pie Eugène Joseph Neveu
Pie Eugène Joseph Neveu AA (ur. 23 lutego 1877 w Gien, zm. 17 października 1946 w Paryżu) – francuski duchowny rzymskokatolicki, asumpcjonista, biskup, administrator apostolski Moskwy.
Eugène Joseph Neveu AA | |
Biskup | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
23 lutego 1877 |
Data i miejsce śmierci |
17 października 1946 |
Administrator apostolski Moskwy | |
Okres sprawowania |
1926–1946 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Inkardynacja | |
Prezbiterat |
18 marca 1905 |
Sakra biskupia |
11 marca 1926 |
Data konsekracji | |||||
---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||
Miejsce | |||||
Konsekrator | |||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Gien-Pierre_tombale_de_Pie_Eug%C3%A8ne_Neveu.jpg/220px-Gien-Pierre_tombale_de_Pie_Eug%C3%A8ne_Neveu.jpg)
Biografia
edytujMłodość i prezbiteriat
edytujEugène Joseph Neveu urodził się 23 lutego 1877 w Gien we Francji. W 1895 wstąpił do Zakonu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w którym 18 marca 1905 otrzymał święcenia prezbiteriatu. Przybrał imię zakonne Pius (fr. Pie). Od listopada 1906 pracował w Rosji. Początkowo jako kapelan w schronisku dla dziewcząt w Petersburgu. W 1907 przeniesiony na probostwo do Makiejewki obok Doniecka, gdzie sprawował opiekę duszpasterską nad zagranicznymi pracownikami Donieckiego Zagłębia Węglowego. W Makiejewce był świadkiem I wojny światowej i rewolucji październikowej.
Gdy w wyniku represji komunistycznych po rewolucji październikowej zanikła hierarchia katolicka w Związku Radzieckim, papież Pius XI postanowił mianować tajnych administratorów w randzie biskupa. W 1926 o. Neveu został wezwany do Moskwy przez ambasadora francuskiego. Czekał tam na niego tajny wysłannik papieża, prefekt Papieskiej Komisji ds. Rosji bp Michel-Joseph Bourguignon d’Herbigny SI. Poinformował go, że został mianowany przez papieża administratorem apostolskim Moskwy i biskupem tytularnym Citrus. O. Neveu był znany w Rzymie, ponieważ napisał do Piusa XI kilka listów, w których informował o sytuacji w porewolucyjnej Rosji. O. Neveu został również proboszczem parafii św. Ludwika w Moskwie.
Episkopat
edytuj11 marca 1926 o. Neveu potajemnie otrzymał od bpa d’Herbigny sakrę biskupią za zamkniętymi drzwiami kościoła św. Ludwika w Moskwie. Jednak OGPU dowiedział się o sakrze. Władze radzieckie zakazały biskupowi Neveu sprawowania obowiązków duszpasterskich oraz zagrożono mu deportacją z kraju. W wyniku twardego stanowiska ambasadora Francji Sowieci pozwolili mu pozostać i sprawować funkcje kapłańskie dla cudzieziemców, jednak objęto go ścisłym nadzorem służb bezpieczeństwa. Od 3 października 1926 bp Neveu publicznie występował jako biskup. Od 1932 mieszkał w ambasadzie Francji, z której ochrony korzystał i za pomocą której przekazywał do Rzymu informacje o stanie Kościoła w ZSRS oraz otrzymywał pomoc dla tutejszych katolików.
W maju 1934 wyjechał do Francji, aby wziąć udział w pielgrzymce narodowej w Lourdes. Następnie udał się do Rzymu, gdzie audiencji udzielił mu papież Pius XI. Z jego materiałów papież korzystał przy pisaniu encykliki Divini Redemptoris potępiającej komunizm. Po powrocie do Moskwy, zgodnie z poleceniem Piusa XI, udzielił sakry biskupiej swojemu rodakowi o. Maurice Jean-Baptiste Amoudru OP, który został administratorem apostolskim Leningradu (wkrótce bp Amoudru został jednak wydalony). Z powodu choroby 31 czerwca 1936[a] wyjechał do Francji na leczenie, mając zapewnienie, że będzie mógł wrócić. Nie otrzymał już jednak wizy do Związku Sowieckiego[1]. Zmarł 17 października 1946 w Paryżu, do końca życia oficjalnie piastując urząd administratora apostolskiego Moskwy.
Uwagi
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ a b Roman Dzwonkowski. Jawna i ukryta hierarchia i administracja Kościoła katolickiego w ZSRS 1917-1991 (bez krajów bałtyckich). „Nasza Przeszłość: studia z dziejów Kościoła i kultury katolickiej w Polsce”. 118, s. 50, 2012. Kraków: Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy „Nasza Przeszłość”. ISSN 0137-3218. [dostęp 2024-01-13]. (pol.).
Bibliografia
edytuj- Неве Эжен (Пий). catholic.ru. [dostęp 2024-01-13]. [zarchiwizowane z [brak tego adresu] (2016-04-08)]. (ros.).
- Jean-Paul Périer-Muzet: Bishop Pie Neveu, A.A. (1877–1946). assumptio.com. [dostęp 2024-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-02)]. (ang.).
- Pie Eugène Joseph Neveu [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2024-01-13] (ang.).
- Pie Eugène Joseph Neveu w bazie gcatholic.org (ang.) [dostęp 2024-01-13]