Otwórz menu główne
Widok na Piekło ze szlaku na Przełęcz Kondracką
Widok z okolic Diabełka

Piekło lub Piekiełko – kotlinka opadająca do Doliny Małego Szerokiego (odnogi Doliny Kondratowej w systemie Doliny Bystrej). Nazwana tak została z powodu hulających w niej wiatrów[1]. Od południa ograniczona jest przez północno-wschodnią grzędę Kopy Kondrackiej, od zachodu przez północną grań Kopy Kondrackiej, od południa przez stoki Giewontu. Po północnej stronie Piekła biegnie niebieski szlak na Giewont[2]. Nazwa Piekło bywa błędnie przesuwana na obszar, przez który biegnie szlak, lub całą Dolinę Małego Szerokiego[1].

Stwierdzono tutaj występowanie bylicy skalnej – rzadkiego gatunku rośliny, w Polsce występującego tylko w Tatrach i to w niewielu miejscach[3].

Po południowej stronie Piekła w grzędzie Kopy Kondrackiej wznoszą się pionowe, a nawet częściowo przewieszone skały o wysokości ok. 100 m. Są to Kondratowe Baszty[4].

Szlaki turystyczneEdytuj

  – niebieski z Kuźnic do schroniska na Hali Kondratowej, a stąd poniżej Piekła na Kondracką Przełęcz i Giewont
  • Czas przejścia z Kuźnic do schroniska: 1:20 h, ↓ 1 h
  • Czas przejścia ze schroniska na Giewont: 1:45 h, ↓ 1:15 h[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Władysław Cywiński: Tatry. Czerwone Wierchy, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 2. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-010-5.
  5. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.