Otwórz menu główne

Piotr Stanisław Tyma (ukr. Петро Тима; ur. 4 maja 1966 w Szprotawie) – polski historyk, prezes Związku Ukraińców w Polsce od 19 lutego 2006, przewodniczący Rady Mediów Elektronicznych Mniejszości Narodowych i Etnicznych (od 2002), członek Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych. Członek Komisji Praw Człowieka Światowego Kongresu Ukraińców, kolegium redakcyjnego tygodnika „Nasze Słowo” oraz rocznika „Almanach Ukraiński”, jest również członkiem Forum Polsko-Ukraińskiego.

Piotr Tyma
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1966
Szprotawa
Prezes Związku Ukraińców w Polsce
Okres od 19 lutego 2006
Poprzednik Miron Kertyczak
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Order Za Zasługi III klasy (Ukraina)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego (1985) z dodatkowym językiem ukraińskim w Legnicy oraz Wydziału Filologiczno-Historycznego na Uniwersytecie Gdańskim, magister historii. Dziennikarz, publicysta, zajmujący się od początku lat 90. problematyką polsko-ukraińską.

W okresie 1990–1994 sekretarz redakcji czasopisma ukraińskiego „Zustriczi”, od października 1995 współpracuje z TVP S.A. w Warszawie jako realizator i wydawca magazynu telewizyjnego „Telenowyny”, autor kilku reportaży telewizyjnych poświęconych tematyce polsko-ukraińskiej.

Publikował m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Przeglądzie Politycznym”, kijowskim tygodniku „Polityka i Kultura”, miesięczniku „Nowaja Polszcza”, kwartalnikach „Zustriczi”, „Son i Myśl” roczniku „Almanach Ukraiński”. Redaktor w wydawanym w Warszawie tygodniku ukraińskim „Nasze Słowo”. Współpracuje również z wydawanym w Pradze miesięcznikiem „UiZ”. Autor m.in. raportu „Dostęp środowisk mniejszości narodowych do mediów publicznych w Polsce” (Warszawa 1998), „Ukraińskie rozrachunki z historią” – specjalnego ukraińskiego bloku tematycznego w miesięczniku „Przegląd Polityczny” (Gdańsk 2002).

Współautor książki „Wiele twarzy Ukrainy” (2005), zawierającej 25 wywiadów poświęconych nowemu spojrzeniu na tożsamość współczesnej Ukrainy.

Razem z Izą Chruślińską jest współautorem książki „Dialogi porozumienia. Stosunki ukraińsko-żydowskie” wydanej przez kijowskie wydawnictwo „Duch i Litera”[1].

Działacz społeczny: prezes Związku Ukraińców w Polsce od 19 lutego 2006, przewodniczący Rady Mediów Elektronicznych Mniejszości Narodowych i Etnicznych (od 2002), członek Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych. Członek Komisji Praw Człowieka Światowego Kongresu Ukraińców, kolegium redakcyjnego tygodnika „Nasze Słowo” oraz rocznika "Almanach Ukraiński", jest również członkiem Forum Polsko-Ukraińskiego.

W wyborach 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia Wyborczego Bloku Mniejszości w województwie gdańskim[2].

W 2014 współzałożyciel Komitetu Solidarności z Ukrainą (KOSzU)[3].

OdznaczeniaEdytuj

Odznaczony ukraińskim Orderem za Zasługi III stopnia (2006)[4], polskim Srebrnym Krzyżem Zasługi (2011)[5] oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015)[6].

PrzypisyEdytuj

  1. "Dialogi porozumienia" książka o relacjach ukraińsko-żydowskich. Dzieje.pl, 26 października 2011. [dostęp 2018-02-04].
  2. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 27 października 1991 roku. Cz. 1. Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Państwowa Komisja Wyborcza, Warszawa 1991, s. 226
  3. Komitet Obywatelski Solidarności z Ukrainą (KOSzU). KOSzU. [dostęp 5 marca 2014].
  4. Указ Президента України № 684/2006 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 13 kwietnia 2011].
  5. M.P. z 2011 r. nr 112, poz. 1138
  6. prezydent.pl: "Dziękuję za wysiłek na rzecz wspólnoty ukraińskiej w Polsce" / Ordery i odznaczenia / Aktualności / Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. www.prezydent.pl. [dostęp 2015-08-03].

BibliografiaEdytuj