Otwórz menu główne

Piotr z Villacreces

Piotr z Villacreces OFM (ur. ok. 1350 w Kastylii, zm. 1422 w Peñafiel) − hiszpański franciszkanin, mistyk, kaznodzieja, reformator zakonu, sługa Boży Kościoła katolickiego.

Piotr z Villacreces
Pedro de Villacreces
Sługa Boży
prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Kastylia i León
Data i miejsce urodzenia ok. 1350
Villacreces (?), Kastylia
Data i miejsce śmierci październik 1422
Peñafiel
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja franciszkanie
Śluby zakonne

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny szlacheckiej. Jego rodzony brat Juan de Villacreces był biskupem Calahorry i Burgos. Piotr z Villacreces wstąpił do franciszkanów mając 14 lat. Studiował w Tuluzie, Paryżu i na Uniwersytecie w Salamance. Był wykładowcą teologii. W pewnym momencie postanowił zostać franciszkańskim eremitą. Zamieszkał w pustelni w San Pedro de Arlanza w Burgos, a następnie w La Salceda w Guadalajarze. Kolejnymi eremami były pustelnie w Composto i Abrojo[1]. Głosił kazania, wędrując po Kastylii (La Alcarria). W 1395 uzyskał aprobatę dla przedsięwziętej przez siebie reformy w łonie zakonu franciszkańskiego. Do La Salcedy zaczęli przybywać naśladowcy. W 1396 założono erem ścisłej obserwancji, gdzie zachowywano w sposób surowy regułę św. Franciszka. Reforma zyskała również wsparcie osób świeckich[2].

W 1404 Piotr z Villacreces założył pustelnię w La Aguilera w diecezji Osma, która stała się głównym ośrodkiem reformy zakonnej. W 1414 podczas soboru w Konstancji reforma Piotra z Villacreces otrzymała aprobatę papieską[3]. Piotr z Villacreces zmarł w pierwszych dniach października 1422 w Peñafiel. Po jego śmierci na czele reformy stanął św. Piotr Regalado. Papież Mikołaj V w 1450 nadał Piotrowi z Villacreces tytuł Czcigodnego[4]. W hagiografii franciszkańskiej Piotr z Villacreces wspominany jest 11 października[2].

W 1439 hiszpański poeta Íñigo López de Mendoza zadedykował Piotrowi z Villacreces i św. Wincentemu Ferreriuszowi poemat Canoniçaçión de Viçente Ferrer, y Pedro de Villacreçes (sonet 41)[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Villacreces, Pedro de (?-1422) (hiszp.). www.mcnbiografias.com. [dostęp 2013-10-25].
  2. a b Benedetto Mazzara: Leggendario francescano. Wenecja: Giovanni Battista Tramontino, 1680, s. 109. (wł.)
  3. Fabio Arduino: San Pietro Regalado da Valladolid (wł.). www.santiebeati.it, 2007-03-20. [dostęp 2013-10-21].
  4. a b Los protagonistas (hiszp.). www.magacor.com. [dostęp 2013-10-25].