Pismo lustrzane

Pismo lustrzane – zapis alfabetyczny, w którym wyrazy pisane są od tyłu – od prawej do lewej strony – w taki sposób, że odczytanie treści tekstu wymaga użycia lustra.

Rysunki Leonarda da Vinci z notatkami, wykonanymi pismem lustrzanym
Dwa wyrazy napisane pismem lustrzanym

Za największego twórcę i użytkownika tego rodzaju pisma uważa się włoskiego artystę renesansowego i naukowca, Leonarda da Vinci. Często można spotkać się z nieprawdziwym przypuszczeniem, że w ten sposób szyfrował znakomitą część swoich prac, jednak w istocie czynił to, aby nie rozmazywać atramentu przesuwając dłonią od prawej do lewej[1]. Na pierwszy rzut oka, notatki wydawały się być zapisane w nieznanym języku. Dopiero później badacze odkryli sposób zapisu, który został skojarzony z faktem, iż uczony był również leworęczny (co sprzyjało „lustrzanemu” zapisowi).

Mówiąc o piśmie lustrzanym, medycyna zwykle traktuje je jako zaburzenie w rozwoju dziecka, podczas gdy pisanie „od tyłu” jest często zwykłą konsekwencją leworęczności. Tak jak przy pisaniu prawą ręką naturalnym odruchem jest prowadzenie jej z lewej strony do prawej, tak piszącym lewą ręką łatwiej prowadzić rękę od prawej do lewej strony. Nie każdy jednak leworęczny potrafi posługiwać się pismem lustrzanym.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 2. Apprentice, [w:] Walter Isaacson, Leonardo da Vinci : la biografía, 2017, s. 32, ISBN 1-947783-73-4, OCLC 1029853918 [dostęp 2019-08-05].