Otwórz menu główne

Podłoże Middlebrooka

Podłoże Middlebrooka (7H10, 7H11) – stałe, agarowe, nieselektywne[1] podłoże hodowlane używane do trudnej hodowli prątków. W przeciwieństwie do drugiego powszechnie stosowanego podłoża Löwensteina-Jensena jest przezroczyste, więc małe kolonie mogą być zaobserwowane wcześniej[2]. Czas od posiewu do wykrycia drobnoustroju wynosi średnio 17 dni (na podłożu LJ około 20)[3]. Jest pożywką z wyboru podczas podejrzenia zakażenia Mycobacterium genavense.

W 1949 Dubos i Middlebrook opracowali płynne podłoże (7H9) składające się z między innymi z kwasu oleinowego oraz albumin. Podłoże 7H9 może być używane ciągle do diagnostyki plwociny[4]. W 1958 opracowano stałe podłoże (7H10), a 10 lat później je jeszcze ulepszono (7H11).

PrzypisyEdytuj

  1. Laboratory media for the cultivation of tubercle bacillus PMID 9637817
  2. Mikrobiologia i choroby zakaźne. Gabriel Virella. ​ISBN 83-85842-59-4​. Strona 192
  3. Comparison of the mycobacteria growth indicator tube with MB redox, Löwenstein-Jensen, and Middlebrook 7H11 media for recovery of mycobacteria in clinical specimens. PMID 10203488
  4. Detection and identification of mycobacteria by mycolic acid analysis of sputum specimens and young cultures. PMID 17628728

BibliografiaEdytuj