Otwórz menu główne

Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie

Pomnik w Warszawie
Ten artykuł dotyczy pomniku Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie. Zobacz też: artykuły o jego pomnikach w innych miejscach.

Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie – pomnik znajdujący się obecnie w parku Ujazdowskim, upamiętniający postać Ignacego Jana Paderewskiego.

Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
w Warszawie
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Miejsce Park Ujazdowski
Projektant Michał Kamieński
Data odsłonięcia 1978
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego
Ziemia52°13′19,40″N 21°01′31,08″E/52,222056 21,025300

OpisEdytuj

Rzeźba projektu Michała Kamieńskiego została wykonana z inicjatywy Polonii, która pragnęła uhonorować działalność patriotyczną i artystyczną zasłużonego Polaka. Nieznany jest skład komitetu organizacyjnego, który chciał ufundować pomnik już za życia Paderewskiego, wiadomo jedynie, że współdziałali z nim Jan Wedel i dyrektor Cmentarza Bródnowskiego Władysław Gajkowski.

Pomnik odlany został tuż przed wybuchem II wojny światowej w Odlewni Metali Półszlachetnych przy ul. Solec 83 w Warszawie. Rzeźba odlana z brązu była przez Niemców przeznaczona na przetopienie, ale m.in. dzięki właścicielowi odlewni Czesławowi Chojnowskiemu została rozmontowana i w kilku częściach zakopana na terenie posesji. Po wyzwoleniu miasta Chojnowski wydobył ją z ziemi, złożył i ustawił przed swoją odlewnią, poszukując bezskutecznie członków komitetu budowy pomnika. Rzeźbą zaopiekował się Władysław Gajkowski, który przetrzymywał ją przez pewien czas na posesji swojego zięcia Zygmunta Jeznackiego na Mokotowie. W 1953 zmarł Chojnowski, a wkrótce potem Gajkowski.

W 1956 pomnik został przejęty przez władze, po czym trafił do magazynu w podziemiach Muzeum Warszawy, skąd przewieziono go później do spółdzielni Brąz Dekoracyjny przy ul. Hożej 55 (dawna Odlewnia Braci Łopieńskich). Po odświeżeniu rzeźbę planowano postawić w miejscu publicznym w 1971, w 30. rocznicę śmierci artysty, lecz plany te nie zostały zrealizowane. Dopiero pod koniec 1977, z inicjatywy prof. Stanisława Lorentza, rzeźba opuściła odlewnię przy ul. Hożej.

Pomnik przekazany został w 1977 Muzeum Narodowemu i stanął wkrótce na dziedzińcu wewnętrznym muzeum. Jednocześnie prof. Lorentz przy wsparciu Towarzystwa Przyjaciół Warszawy zaczął zabiegać o ustawienie pomnika w centrum Warszawy – ostatecznie został on odsłonięty w 1978.

Pierwotnie pomnik planowano ustawić w Parku Skaryszewskim im. Ignacego Jana Paderewskiego, lecz zdecydowano się na inne miejsce – przy ul. Okólnik, w sąsiedztwie Pałacu Ostrogskich i ówczesnej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Śródmieściu. Lokalizację tę uzasadniano bliskością pałacu, w którym mieścił się kiedyś Instytut Muzyczny – miejsce studiów Paderewskiego do 1878. Uroczyste odsłonięcie nastąpiło 16 września 1978 w obecności m.in. wiceprezydenta m. st. Warszawy Michała Szymborskiego oraz prof. Wiesława Sadowskiego, który dokonał odsłonięcia.

W 1985 pomnik został przeniesiony na nowe miejsce – do warszawskiego parku Ujazdowskiego, w którym stoi do dziś.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj