Powstanie Razina

Powstanie Razinapowstanie chłopskie w Rosji w latach 1665-1671 dowodzone przez Stiepana Razina.

Powstanie Razina
Czas 1665-1671
Miejsce Rosja
Terytorium Rosja
Wynik Zwycięstwo sił feudalnych
Strony konfliktu
Kozacy, chłopi, Baszkirzy armia carska
Dowódcy
Stieńka Razin Jurij Dołgoruki
Siły
20 000 ludzi nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych

Kozak Stiepan Razin w 1665 został przywódcą Kozaków z górnego biegu Donu. Początkowo dokonywał napadów na obszarach nad dolną Wołgą a od 1668 na perskie wybrzeże Morza Kaspijskiego. Za zwrot łupów w postaci broni, statków i jeńców otrzymał od władz carskich amnestię dla siebie i swoich ludzi zwanych Razinowcami. Jednak w kwietniu 1670 dowodząc około 7000 kozaków zdobył Carycyn a następnie Astrachań. W tym czasie do jego armii dołączyli chłopi oraz Baszkirzy[1] tak, że jego siły wzrosły do około 20 000 ludzi. Po zdobyciu Saratowa przeciwko powstańcom wyruszyła armia carska. W dniach 15-16 października 1670 doszło do bitwy pod Symbirskiem, którą Razinowcy przegrali. Wojskami rosyjskimi uczestniczącymi w tłumieniu powstania dowodził Jurij Dołgoruki[2]. Ostatnim ośrodkiem oporu powstańców był Astrachań, który został zdobyty 8 grudnia 1671. Razin został ujęty i po przewiezieniu do Moskwy stracony[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Kersten 1971 ↓, s. 108.
  2. Mała Encyklopedia 1967 ↓, s. 316.
  3. George Kohn Encyklopedia wojen, Warszawa 1998, s.414.

BibliografiaEdytuj

  • George Kohn: Encyklopedia wojen. Warszawa: Wydawnictwo al fine, 1998.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa (A-J). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Adam Kersten: Historia powszechna 1648-1789. Wyd. 1. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1971.