Przełęcz Szarcula
Szarcula (759 m n.p.m.) – płytkie siodło w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w głównym grzbiecie wododziałowym Polski, dzielącym dorzecza Wisły i Olzy (Odry). Siodło znajduje się w grzbiecie biegnącym od Karolówki na zachód, w kierunku Pasma Czantorii, między szczytem Kubalonki (830 m n.p.m.) na północnym zachodzie a wzniesieniem Szarculi (803 m n.p.m.) na południowym wschodzie.
Państwo | |
---|---|
Wysokość |
759 m n.p.m. |
Pasmo | |
Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego ![]() | |
![]() |
Nazwa przełęczy jest pozostałością po istniejącej tu niegdyś polanie, będącej w XVII–XVIII w. żywym ośrodkiem szałaśnictwa. Pochodzi od nazwiska Szarzec, wymienionego już w spisie osadników Wisły z 1722 r.
Przez przełęcz Szarculę prowadzi szosa z przełęczy Kubalonka do doliny Czarnej Wisełki (koło Zameczku), która tu przewija się z południowej strony grzbietu (dorzecze Olzy) na jego stronę północną (dorzecze Wisły).
Na przełęczy znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych: znaków czerwonych Głównego Szlaku Beskidzkiego z Kubalonki na Baranią Górę ze znakami żółtymi biegnącymi z Wisły Głębców do Istebnej.
Szlaki turystyczneEdytuj
- – czerwony z Przełęczy Kubalonka – 0:15 godz. w obie strony
- – czerwony z Schroniska PTTK na Przysłopie pod Baranią Górą przez Stecówkę – 2:15 godz., 2:30 godz. z powrotem
- – żółty z Istebnej – 1 godz. w obie strony
BibliografiaEdytuj
- Barański Mirosław: Beskid Śląski. Pasmo Baraniej Góry, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa 1999, ISBN 83-7005-423-4;