Przemysław Cieślak

Przemysław Cieślak, ps. „Poldek”, „Siniak” (ur. 20 czerwca 1955 w Warszawie, zm. 6 maja 2012 tamże) – polski redaktor i wydawca, współpracownik KOR, członek kolegium redakcyjnego Wydawnictwa NOWA.

Przemysław Cieślak
Poldek, Siniak
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1955
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 maja 2012
Warszawa
Zawód, zajęcie redaktor i wydawca
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego w 1979 r. W latach 1978–1979 był słuchaczem wykładów TKN[1].

W latach 1978–1981 był współpracownikiem KSS „KOR” (m.in. w ramach Biura Interwencyjnego), w latach 1979–1980 działał jako kolporter, drukarz, członek redakcji i autor tekstów w „Biuletynie Informacyjnym” KSS KOR. Pisał o sobie: „Zaliczałem się do tzw. młodego KOR, czyli, inaczej mówiąc, byłem chłopcem do wszystkiego; z własnej rzecz jasna woli”[2]. Od roku 1979 był związany z Niezależną Oficyną Wydawniczą NOWA, gdzie pracował jako drukarz, redaktor i kolporter. W latach 1979–1980 współprowadził (wraz z Markiem Borowikiem i Wacławem Holewińskim) w ramach NOW-ej Niezależną Spółdzielnię Wydawniczą 1[1][3].

W sierpniu 1980 był w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, przywiózł wtedy do strajkujących list od Jacka Kuronia i Henryka Wujca. W 1981 roku (poza obowiązkami w NOW-ej) był autorem w piśmie związkowym „Niezależność” oraz reporterem Agencji Prasowej Solidarność (AS)[2].

Po wprowadzeniu stanu wojennego już 14 grudnia drukował pierwsze ulotki przeciw stanowi wojennemu. W dniu 16 grudnia 1981 roku został internowany w Ośrodku Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, z którego został zwolniony 23 lipca 1982 roku. „Pamiętam, że w kwestionariuszu przyjęcia mnie »na stan« do Białołęki podałem oficjalnie jako miejsce pracy NOW-ą” – wspominał po latach[2]. Po zwolnieniu z internowania kontynuował działalność w NOW-ej, w której w latach 1982–1986 pracował jako drukarz, redaktor, członek kolegium redakcyjnego i kolporter. W latach 1986–1990 był współwłaścicielem i współprowadził oficjalnie zarejestrowane wydawnictwo Verba, potem przez kilka miesięcy wydawnictwo CiS.

W latach 1991–1998 prowadził drobną działalność handlową, a od roku 1999 prowadził własny Antykwariat Książek Wydawnictwo i Agencję Literacką www.cytat.pl[3]. W roku 2003 został członkiem założycielem Stowarzyszenia Wolnego Słowa.

Był miłośnikiem twórczości Władysława Zambrzyckiego, wydał autorską, nieocenzurowaną wersję Kwatery bożych pomyleńców oraz pozostającą ponad 40 lat w rękopisie powieść W oficynie Elerta[4]; obie te książki opatrzył przypisami i posłowiem. Stworzył gromadzącą materiały na temat życia i twórczości pisarza witrynę internetową[5].

Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim.

RepresjeEdytuj

Był wielokrotnie zatrzymywany i poddawany przeszukaniom przez milicję i SB. W okresie od 9 marca 1978 roku do 20 marca 1978 roku był rozpracowywany przez Wydział III KS MO w ramach SOS kryptonim Pak, a od 25 czerwca 1982 roku był rozpracowywany przez Wydział III-2 KS MO w ramach KE, od 11 grudnia 1987 roku – w ramach SOR Grad.

Ordery, odznaczenia, nagrodyEdytuj

Został wyróżniony m.in.:

oraz odznaczony:

PrzypisyEdytuj

  1. a b Anna Grażyna Kister: Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2012-06-03].
  2. a b c Przyjaciele z NOW-ej. Przemysław Cieślak (1955–2012). „Gazeta Wyborcza”. s. 5. ISSN 0860908X. 
  3. a b Hasło „Przemysław Cieślak” w książce „Ludzie Nowej 1977–2010”. Wyd. 2. s. 34.
  4. Przemysław Cieślak: Moskal jaki jest, każdy widzi. [dostęp 2012-06-03].
  5. zambrzycki.eu. Przemysław Cieślak. [dostęp 2012-05-30].
  6. M.P. z 2009 r. nr 13, poz. 163

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Odznaczenia dla opozycjonistów. www.rp.pl. [dostęp 2012-05-31]. Fotografia Przemysława Cieślaka podczas uroczystości odznaczenia Orderem Odrodzenia Polski.