Qiao Shi

chiński polityk

Qiao Shi (ur. grudzień 1924 w Dinghai w prow. Zhejiang[1], zm. 14 czerwca 2015) – chiński polityk i działacz państwowy.

Qiao Shi
Data i miejsce urodzenia

24 grudnia 1924
Szanghaj

Data śmierci

14 czerwca 2015

Przewodniczący Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych
Okres

od 27 marca 1993
do 15 marca 1998

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Wan Li

Następca

Li Peng

Sekretarz Centralnej Komisji Kontroli Dyscyplinarnej
Okres

od października 1987
do października 1992

Poprzednik

Chen Yun

Następca

Wei Jianxing

Qiao Shi
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

乔石

Pismo tradycyjne

喬石

Hanyu pinyin

Qiáo Shí

Wade-Giles

Ch’iao Shih

Urodził się jako Jiang Zhitong (chiń. upr. 蒋志彤; chiń. trad. 蔣志彤; pinyin Jiǎng Zhìtóng). Od 1940 roku członek KPCh[2]. Ukończył studia na uniwersytecie Tongji w Szanghaju i przed 1949 rokiem działał w szanghajskich strukturach partii. Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej przez wiele lat pracował w przemyśle ciężkim w Anshan[1]. W 1963 roku przeniósł się do Pekinu, gdzie rozpoczął długoletnią pracę w Departamencie Łączności KPCh, odpowiedzialnym za kontakty i współpracę z partiami komunistycznymi w innych krajach[1].

W latach 1982–1997 członek Komitetu Centralnego KPCh, w latach 1982-1987 także wicepremier ChRL. Od 1993 do 1998 roku był przewodniczącym Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych[2].

Zasłynął jako reformator, dążył do przekształcenia Chin w państwo prawa i zwiększenia roli OZPL, publicznie poruszył problem przewodniej roli KPCh. Opowiadał się za demokratyzacją systemu politycznego ChRL, przychylnie wypowiadał się o ruchu Falun Gong[3]. W 1989 roku popierał protesty na placu Tian’anmen, nie wziął udziału w posiedzeniu Biura Politycznego KPCh, na którym zdecydowano o ich siłowym stłumieniu[4]. Jego liberalne poglądy spowodowały konflikt z ekipą Jiang Zemina[1]. Po śmierci Deng Xiaopinga w 1997 roku rywalizował z Jiangiem o władzę w państwie, po przegranej zmuszony do wycofania się z polityki[5].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d Qiao Shi, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2012-06-29] (ang.).
  2. a b Qiao Shi 乔石. chinavitae.com. [dostęp 2012-06-29]. (ang.).
  3. Gu Qing'er: New Book By Retired Chinese Cadre Qiao Shi May Touch Nerves. The Epoch Times, 2012-06-25. [dostęp 2012-06-29]. (ang.).
  4. Dictionary of the Politics of the People's Republic of China, edited by Colin MacKerras, Donald Hugh McMillen, Andrew Watson, Routledge, London 2001, s. 272.
  5. Robert Sutter, Historical Dictionary of Chinese Foreign Policy, Scarecrow Press Inc., Lanham 2011, s. 206.