Rawana – czarny charakter w indyskim eposie Ramajana, rakszasa, który podstępnie zagarnął tron Lanki i porwał Sitę, żonę Rama. Przedstawiany jako demon o dziesięciu głowach i dwudziestu rękach, stąd alternatywne imiona Daśamukha (Dziesięciolicy), Daśakantha (Dziesięciogłowy). W Ramakien, tajskiej wersji eposu, występuje pod imieniem Tosakan, w khmerskiej (Reamker) Rābṇ, a w jawajskiej – Dasamuka[1].

Tradycyjne przedstawienie Rawany
Ravana na mosiężnym rydwanie, Searsole Rajbari, Bengal Zachodni, Indie

Łamał zasady prawa wobec ludzi i bogów. Naraził się Śiwie, usiłując przesunąć górę Kajlas, na której Śiwa tulił swoją żonę Parwati. Oburzony Śiwa, przyciskając górę do ziemi, przygniótł ręce Rawany. Wyraz jego bólu był tak przeraźliwy, że właśnie wtedy zyskał on przydomek Rawana – Krzykacz, Wyjec. Scenę tę przedstawiono m.in. na płaskorzeźbie w słynnej świątyni Kailaś w Elurze[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 177, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.
  2. Słownik mitologii indyjskiej. Andrzej Ługowski (red.nauk.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1994, s. 240, seria: Świat Orientu. ISBN 83-86483-20-2.