Rejnold II d’Este

Rejnold II d’Este (wł. Rinaldo II d’Este; ur. przed 1289, zm. 31 grudnia 1335) – włoski szlachcic i kondotier. Razem z braćmi współrządził Ferrarą, Modeną i Reggio w latach 1317-1335.

Rejnold II d’Este
senior Ferrary i Modeny
"|- senior Ferrary i Modeny
(razem z Mikołajem I i Obizzo III)
Okres od 1317
do 1335
Poprzednik Azzo VIII
Następca Obizzo III
Dane biograficzne
Dynastia D’Este
Data urodzenia przed 1289
Data śmierci 31 grudnia 1335
Ojciec Aldobrandino II d’Este
Matka Alda Rangoni
Żona Lukrecja Barbiano
Orsolina di Macaruffi
Dzieci Aldobrandino
Herb rodziny d’Este za czasów Mikołaja I

ŻyciorysEdytuj

Rejnold był synem Aldobrandina II d’Este (zm. 1326) i jego żony Aldy Rangoni, córki Tobiasza Rangoniego. Miał braci Obizzo i Mikołaja; prawdopodobnie był najstarszy z nich. W 1293 jego dziadek Obizzo II został zamordowany przez stryja Azza VIII, być może działającego wspólnie z Aldobrandinem II, ponieważ chciał osadzić na tronie Ferrary najmłodszego Franciszka z pominięciem starszych synów. Ferrara stanowiła lenno papieskie. Udzielając inwestytury kolejnemu markizowi Ferrary papieże nie kierowali się prawem starszeństwa i nie uważali za konieczne udzielać następstwa w linii prostej, ale w zależności od potrzeb chwili zatwierdzali na tronie albo bastardów panującego, albo nawet jego braci. Doprowadzało do walk o władzę wewnątrz rodziny po śmierci każdego z panujących[1]. Po śmierci Obizza II, Azzo VIII próbował objąć samodzielnie rządy nad Ferrarą, Modeną i Reggio, ostatecznie jednak musiał ustąpić wobec sprzeciwu braci i oddać Aldobrandinowi II Modenę, Lendinarę i Rovigo, a młodszemu Franciszkowi – Reggio[2].

Do kolejnego kryzysu doszło po śmierci Azza VIII w 1308 roku. Przed śmiercią próbował on przekazać władzę nad Ferrarą swemu wnukowi Fulko, czym wywołał sprzeciw swoich braci. Franciszek zwrócił się wówczas o pomoc do Padwy i papieża. Ostatecznie Frescowi, nieślubnemu synowi Azza, VIII udało się utrzymać w Ferrarze przy pomocy Wenecjan do października 1308 roku. W październiku jego syn Fulko wezwał na pomoc wojska weneckie. W 1310 roku Wenecjan wyparły z Ferrary wojska papieskie. Na kilka lat Ferrara znalazła się pod bezpośrednim zarządem papieża[2]. Prawdopodobnie w tym czasie zbiegł do Bolonii, razem z brtem Obizzo.

Na skutek powstania ludowego z 1317 roku władza została przywrócona w ręce rodu d’Este. Po wypędzeniu papieskiego zarządcy w Ferrarze przywrócono signorię, którą powierzono synom Franciszka d’Este: Azzowi IX i Bertoldowi oraz synom Aldobrandina: Rinaldowi, Mikołajowi I i Obizzo III. Azzo IX zmarł w 1318 roku, Bertoldo w 1343 roku, Mikołaj w 1344. Rinaldo zmarł w 1335 roku, pozostawiając pełnię władzy Obizzo III i potem jego synom.

Małżeństwa i potomstwoEdytuj

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Lukrecją Barbiano miał:

Z drugiego małżeństwa, zawartego w 1289 z Orsoliną di Macaruffi prawdopodobnie nie miał dzieci[4].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kazimierz Chłędowski: Dwór w Ferrarze. s. 18.
  2. a b Azzo VIII. W: Ch. Cawley: Medieval Lands.
  3. Geni.com > People > Beatrice av Este. [dostęp 2014-10-27].
  4. Geneall.net > Rinaldo II d’Este. [dostęp 2014-10-27].