Religia plemienna

Figurka bóstwa opiekuńczego plemienia Dogonów

Religia plemienna (religia pierwotna, religia tradycyjna, religia prymitywna, religia archaiczna) – zbiorcze określenie systemów wierzeniowo-rytualnych rdzennych mieszkańców Afryki, Azji, obu Ameryk, Australii i Oceanii.

Religie plemienne są często błędnie sprowadzane do animizmu, jednak w pierwotnej swej formie są one henoteistyczne. Wyznawcy religii plemiennych mają głęboko zakorzenione pojęcie Istoty Najwyższej, która jest stwórcą świata i innych bóstw, zależnych od niej. Charakterystycznym elementem tych religii jest kult przodków. Wyznawcy wierzą, że ich przodkowie są zawsze z nimi, czuwają nad nimi i wstawiają się przed bóstwami. Innym ważnym elementem jest wiara w duchy, które są przyczyną różnych wydarzeń, dobrych i złych. Mogą nawet sprowadzić chorobę lub śmierć, dlatego składa się im ofiary. Nie ma podziału między sferą sakralną a świecką, są one jednością. Całe życie człowieka jest naśladowaniem bóstw, dlatego w tych religiach tak żywo krążą różne mity. Religie plemienne charakteryzują się też rozbudowaną obrzędowością. Obrzędy dzieli się na inicjacyjne (wtajemniczenia, wprowadzające w nowy sposób życia) i puryfikacyjne (oczyszczające, umożliwiające powrót do wspólnoty z innymi ludźmi).

Religie plemienne są wyznawane obecnie przez ok. 94 mln ludzi (według innych statystyk — 150 mln).

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. J. Górski, Spotkanie z religiami, Katowice 2007 str. 77-79.
  2. Religie plemienne w: Encyklopedia PWN, s. [1]