Remigian Zaleski

Remigian z Otoka Zaleski herbu Dołęga (ur. w 1595 zm. 22 kwietnia 1645 roku[1]) – kasztelan łęczycki w latach 1640-1645, referendarz koronny w latach 1634-1645, pisarz łęczycki w latach 1620-1627, łowczy sieradzki w 1620 roku, sekretarz królewski, starosta wieluński w 1626 roku, starosta warecki i bobrownicki[2], starosta ostrski w 1626 roku[3].

Remigian Zaleski
Remigian Zachariasz
Herb
Dołęga
Rodzina Zalescy herbu Dołęga
Data i miejsce urodzenia 1595
Zalesie
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1645
Warszawa
Ojciec Mikołaj Wojciech Zaleski
Matka Katarzyna Bełdowska
Żona

Anna Mielżyńska

Dzieci

Teresa z Zaleskich

Syn Mikołaja Zaleskiego - łowczego sieradzkiego i Katarzyny Bełdowskiej (córki Pawła - kasztelana brzezińskiego), brat Aleksandra.

Poseł na sejm 1620 roku z województwa łęczyckiego[4]. Poseł na sejm 1624 roku[5]. Poseł na sejm 1627 roku z województwa łęczyckiego[6]. Na sejmie 1627 roku wyznaczony przez króla do lustracji królewskich dóbr stołowych do Bracławia, Kijowa i Podola[7]. Jako pisarz ziemski łęczycki był posłem na sejm w 1623 r. i sejm konwokacyjny w 1633 roku. W 1641 r. deputowany do korekty statutu koronnego. Z małżeństwa z Anną Mielżyńską - córką Łukasza kasztelana gnieźnieńskiego, miał córkę Teresę, żonę Adama Uriela Czarnkowskiego, która była babką królowej Polski Katarzyny z Opalinskich Leszczyńskiej i prababką po kądzieli polskich królewien - Marii Leszczyńskiej (królowej Francji jako żony Ludwika XV) i Anny Leszczyńskiej.

Jako senator brał udział w sejmach: 1640, 1641 i 1642 roku[8].

Zmarł w Warszawie i został pochowany w Katedrze św. Jana[9] [10].

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 296.
  2. Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Edward Opaliński i Hanka Żerek-Kleszcz. Kórnik 1993, s. 307.
  3. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo ostrskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 194.
  4. Jerzy Pietrzak, Po Cecorze i podczas wojny chocimskiej. Sejmy z lat 1620 i 1621, Wrocław 1983, s. 168.
  5. u Seredyki mylnie jako Roman Zaleski, Jan Seredyka, Parlamentarzyści drugiej połowy panowania Zygmunta III Wazy, Opole 1989, s. 95.
  6. Jan Seredyka, Parlamentarzyści drugiej połowy panowania Zygmunta III Wazy, Opole 1989, s. 102.
  7. Volumina Legum., tom III, Petersburg 1859, s. 265.
  8. Leszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 175.
  9. Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. X.
  10. Nagrobek Zaleskiego znajduje się dotąd w tej świątyni, jest wykonany z czarnego marmuru i z portretem zmarłego namalowanym na miedzi.