Adam Uriel Czarnkowski

starosta międzyrzecki i osiecki
Ten artykuł dotyczy starosty osieckiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Adam Uriel Czarnkowski herbu Nałęcz III (ur. 1625, zm. 1675) – starosta międzyrzecki, międzyłęski[1] i osiecki[2].

Adam Uriel Czarnkowski
Herb
Nałęcz III
Data urodzenia 1625
Data śmierci 1675
Ojciec Kazimierz Franciszek Czarnkowski
Matka Konstancja z Lubomirskich
Żona

Teresa z Zaleskich

Dzieci

Władysław Czarnkowski
Zofia Anna Czarnkowska

ŻyciorysEdytuj

Był synem kasztelana poznańskiego Franciszka Kazimierza Czarnkowskiego i jego pierwszej żony Konstancji z Lubomirskich, córki wojewody krakowskiego Stanisława. Uczył się w szkole Nowodworskiego w Krakowie. W 1647 wykupił z rąk Opalińskich starostwo międzyrzeckie i osieckie. To ostatnie zostało mu przez króla Jana III Sobieskiego w roku 1673 dane w administrację. Ożeniony z Teresą z Otoka Zaleską, córką kasztelana łęczyckiego Remigiana. Ze śmiercią przekazał on Osiek swemu synowi Władysławowi[3]. Wziął udział w walkach przeciw Szwedom w 1656 pod komendą Stefana Czarnieckiego. Poseł sejmiku średzkiego na sejm 1659 roku[4]. Po pokoju w Oliwie (1660) służył jeszcze na północnym wschodzie.

Na sejmie abdykacyjnym jako poseł województwa poznańskiego 16 września 1668 roku podpisał akt potwierdzający abdykację Jana II Kazimierza Wazy[5].

Jego córka Zofia Anna wyszła za kasztelana poznańskiego Jana Karola Opalińskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Grodzkie i ziemskie > Poznań > Rezygnacje > XVII wiek > Część 2, poz. 741 (pol.). Teki Dworzaczka. [dostęp 2011-10-16].
  2. Józef Milewski: Dzieje wsi powiatu starogardzkiego. Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 1968, s. 221.
  3. Paweł Czaplewski: Senatorowie świeccy, podskarbiowie i starostowie Prus Królewskich: 1454-1772. Toruń: Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu, 1921, s. 152.
  4. Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 340.
  5. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 481.